I SA/Łd 631/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 1 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr UNP:[...] w przedmiocie określenia oraz zabezpieczenia na majątku przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz przybliżonej kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r. i 2015 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu.

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia oraz zabezpieczenia na majątku przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz przybliżonej kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r. i 2015 r. Podstawą do wydania opisanego rozstrzygnięcia było ustalenie, iż strona skarżąca odebrawszy w dniu 21 czerwca 2017r. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, opisanego w wezwaniu braku w wyznaczonym przez Sąd terminie nie usunęła. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi z uzasadnieniem i pouczeniem co do sposobu zaskarżenia, odebrał podmiot upoważniony do obioru korespondencji w imieniu Spółki, w dniu 24 lipca 2017r. W dniu 4 sierpnia 2017r. strona skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 14 lipca 2017r., jednocześnie złożyła zażalenie. W uzasadnieniu strona podniosła, iż wywiązała się z wezwania do usunięcia braku skargi, które odebrała w dniu 21 czerwca 2017r., co czyni zażalenie zasadnym. Strona wyjaśniła, iż z uwagi na chorobę jedynej osoby uprawnionej do reprezentowania Spółki – Prezesa Zarządu G. K., niemożliwym okazało się złożenie zażalenia w przewidzianym terminie. Nadto z uwagi na powrót do zdrowia Prezesa Spółki dzień wysłania wniosku o przywrócenie terminu wraz z zażaleniem jest pierwszym możliwym terminem na dokonanie wymaganej czynności. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, które odebrał podmiot uprawniony do odbioru korespondencji w imieniu Spółki w dniu 14 sierpnia 2017r., w dniu 23 sierpnia 2017r. strona skarżąca wyjaśniła, iż w okresie od dnia 25 lipca do dnia 3 sierpnia 2017r. Prezes Spółki nie mógł wykonywać swych obowiązków związanych z prowadzeniem spraw Spółki i jej reprezentacją z uwagi na nagłą chorobę – wysoka gorączka, katar, kaszel, brak siły, najprawdopodobniej grypa. Stan zdrowia uniemożliwił Prezesowi przygotowanie i wysłanie we właściwym terminie zażalenia. Prezes dodał, iż wobec braku środków finansowych nie był u lekarza, nie dysponuje zatem zaświadczeniem lekarskim, leczył się domowymi sposobami. Podsumowując Prezes Zarządu podkreślił, iż jest jedyną osobą zajmującą się prowadzeniem spraw Spółki i jej reprezentacją, stąd nie było możliwym dokonanie uchybionej czynności przez inną osobę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej zwana P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl jednak przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli uchybienie terminowi nie było zawinione Sąd na wniosek strony postanowi o jego przywróceniu. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Natomiast w myśl § 3, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W okolicznościach niniejszej sprawy w pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż z przepisu art. 194 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika, że na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 lipca 2017 r. stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia zażalenia. Przy czym, jak stanowi art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W dalszej kolejności, okolicznością niebudzącą wątpliwości jest, iż strona skarżąca uchybiła terminowi zakreślonemu na złożenie zażalenia, co za tym wystąpiła o jego przywrócenie stosownie do zapisów przywołanych wcześniej art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Niemniej jednak, ponieważ argumentacja pierwotnego wniosku – pismo z dnia 4 sierpnia 2017r., wymagała uzupełnienia Sąd wezwał stronę - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu - do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz wykazania, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, opisane wezwane w imieniu Spółki odebrał podmiot upoważniony w dniu 14 sierpnia 2017r., jednakże dopiero w dniu 23 sierpnia 2017r. strona uczyniła zadość opisanemu wezwaniu. Zdaniem Sądu zestawienie przywołanych dat uzasadnia ocenę, iż strona nie odpowiedziała na wezwanie Sądu we wskazanym terminie, która ta okoliczność już sama uzasadnia orzeczenie o odmowie przywrócenia uchybionego terminu. W ocenie Sądu godzi się jednak wyjaśnić, iż nawet uzupełnienie argumentacji wniosku we wskazanym w wezwaniu terminie nie uzasadniałaby orzeczenia o przywróceniu uchybionego terminu na złożenie zażalenia. Owszem strona występując z analizowanym wnioskiem dopełniła czynności, której uchybiła – poprzez złożenie zażalenia, zachowała siedmiodniowy termin na złożenie wniosku liczony od ustania przyczyny uchybienia – jak wynika z pisma uzupełniającego wniosek, w dniu 3 sierpnia 2017 r. ustąpiła choroba Prezesa Zarządu Spółki. Niemniej jednak w ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu. Jak bowiem wskazuje się w ugruntowanym orzecznictwie sądowym za brakiem winy w uchybieniu terminu, może przemawiać choroba, ale nie każda, a wyłącznie taka, która miała nagły i obłożny charakter, obiektywnie całkowicie uniemożliwiająca podjęcie działań albo wyręczenie się inną osobą. Sam bowiem fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt I FZ 381/12; z dnia 24 lutego 2012 r.; sygn. akt II FZ 858/1; z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt I OZ 839/10 i z dnia 13 października 2010r. sygn. akt I OZ 767/10 - http://cbosa.nsa.gov.pl). Zauważyć należy, iż na okoliczność nagłej choroby Prezes Spółki nie przedłożył zaświadczenia lekarskiego, gdyż jak podniósł z uwagi na brak środków finansowych nie udał się do lekarza. Abstrahując od możliwości udania się do lekarza w ramach bezpłatnej opieki lekarskiej (NFZ), istotnym jest, iż z treści pisma uzupełniającego wniosek nie wynika aby choroba Prezesa miała charakter, który pozwalałby na uznanie, że była przyczyną wykluczającą jakiekolwiek działanie i tym samym uniemożliwiającą złożenie zażalenia, z pomocą osób trzecich. Prezes Spółki wskazał na objawy towarzyszące grypie, na ogólne osłabienie uniemożliwiające dopełnienie uchybionej czynności. Niemniej jednak analizując powoływaną we wniosku argumentację Sąd czyni to z uwzględnieniem miernika należytej staranności jakiej należy oczekiwać od podmiotu należycie dbającego o swoje interesy lub interesy podmiotu, który reprezentuje. Tym bardziej, profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, jakim jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powinien w taki sposób organizować swoją działalność, aby sytuacje takie jak choroba i spowodowana nią nieobecność prezesa zarządu nie uniemożliwiały prawidłowego prowadzenia spraw. Na prezesie zarządu, jako jedynym jego członku ciąży zatem obowiązek podjęcia niezbędnych kroków celem należytego zabezpieczenia interesów spółki. Powyższego obowiązku nie dopełniono w sprawie np. poprzez udzielenie stosownych pełnomocnictw. Z tych wszystkich względów Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie, czemu dał wyraz w sentencji postanowienia, stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. AKE.