I SA/Łd 600/18

Dnia 6 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji pobranej w 2013 r. i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, podlegającej zwrotowi wraz z odsetkami postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 2000,- (dwa tysiące) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 3 września 2018 r. pod pozycją 3911.

W dniu 31 sierpnia 2018 r. M. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji pobranej w 2013 r. i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, podlegającej zwrotowi wraz z odsetkami. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zaskarżoną decyzję doręczono stronie skarżącej na podany przez nią adres w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 26 czerwca 2018 r. Przesyłkę zawierającą powyższą decyzję awizowano po raz pierwszy w dniu 12 czerwca 2018 r. i złożono ją na okres 7 dni w placówce pocztowej – Agencji Pocztowej ul. S. 8. Zawiadomienie o próbie doręczenia umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 20 czerwca 2018 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 27 czerwca 2018 r. zwrócono przesyłkę nadawcy z adnotacją " zwrot, nie podjęto w terminie". Postanowieniem z 8 października 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 600/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 18 grudnia 2018 r. oddalił zażalenie na wskazane rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzuca skargę wniesioną po upływie tego terminu. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym. Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji. Zdaniem Sądu wobec okoliczności z których wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. została doręczona stronie skarżącej na podany przez nią adres w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 26 czerwca 2018 r., 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 26 lipca 2018 r. Skoro zatem, jak wskazano wyżej, skarga wniesiona została 31 sierpnia 2018 r., nie ulega wątpliwości, że doszło do uchybienia 30-dniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Wskazać również należy, że wobec odrzucenia skargi bezprzedmiotowe jest orzekanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Badanie przesłanek dopuszczalności wstrzymania wykonania aktu lub czynności musi być bowiem poprzedzone badaniem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności odnosi skutek prawny w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym jedynie wówczas, gdy postępowanie to zostało skutecznie wszczęte. Zaistnienie przesłanki uzasadniającej odrzucenie skargi uniemożliwia udzielenie ochrony tymczasowej. Stwierdzenie niedopuszczalności postępowania głównego skutkuje niedopuszczalnością postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie w przedmiocie udzielenia środka ochrony tymczasowej (por. np. postanowienie NSA z 24 stycznia 2017 r., II OZ 1432/16, CBOSA P. Daniel, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2013, s. 156, R. Sawuła, Wstrzymanie wykonania rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu administracyjnym, Przemyśl-Rzeszów 2008, s. 354). Sąd w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Ake.