I SA/Łd 577/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec, sierpień, październik i listopad 2011r. oraz uchylenia organu I instancji w części określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2011 i umorzenia w tym zakresie postępowania w sprawie postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 25 kwietnia 2017 roku (data stempla pocztowego) D. Sł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2011r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec, sierpień, październik i listopad 2011r. oraz uchylenia organu I instancji w części określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2011 i umorzenia w tym zakresie postępowania w sprawie. Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona skarżącej w dniu 23 marca 2017 r. co wynika z treści zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. W treści rozstrzygnięcia zawarto pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono D. S. w dniu 23 marca 2016 r. Zawierała prawidłowe pouczenie o tym, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Termin wniesienia skargi liczony kalendarzowo upływał zatem w dniu 22 kwietnia 2017 r. Ponieważ jednak, dzień 22 kwietnia 2017 r. przypadał na sobotę, czyli dzień ustawowo wolny od pracy, to zastosowanie w sprawie ma art. 83 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W tych okolicznościach, za ostatni dzień terminu do wniesienia skargi w sprawie należy uznać dzień 24 kwietnia 2017 r. (poniedziałek). Jak wynika z akt niniejszej sprawy przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 25 kwietnia 2017 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi natomiast wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania. Ake.