I SA/Łd 564/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 r. nr XXXVI/359/13 w przedmiocie uchwalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na obszarze Gminy Ł. postanawia odrzucić skargę.

Prokurator Rejonowy w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na obszarze Gminy Ł.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgonie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższe unormowanie stanowi o obowiązku odrzucenia skargi jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wobec tego stwierdzenie, że sprawa została już prawomocnie osądzona stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że prawomocnym wyrokiem z dnia 7 marca 2017 r. (sygn. akt I SA/Łd 1148/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na obszarze Gminy Ł. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie żądania podania w załączniku do uchwały w punkcie D danych w postaci numeru telefonu i adresu email. Mając zatem na uwadze, że obie sprawy są tożsame zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu, Sąd uznał skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie mogła okazać się skuteczna. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd zobligowany był zatem do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. P.C.