I SA/Łd 550/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

J. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok. W odpowiedzi na doręczony odpis zarządzenia zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą niepełnosprawną, ma problemy z poruszaniem się i przeszedł trzy zawały. Wskazał na szereg chorób neurologicznych, ortopedycznych, chorobę płuc i cukrzycę. Oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Na leki wydaje od 250 do 450 zł miesięcznie. Brakuje mu środków finansowych na leki, opał i żywność. Otrzymuje minimalną pomoc z opieki społecznej, która nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Skarżący posiada połowę domu o powierzchni 50 m2. Nie posiada oszczędności, wartościowych przedmiotów, papierów wartościowych ani wierzytelności. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.100 zł oraz świadczenia opiekuńczego w wysokości 200 zł. Wśród zobowiązań i wydatków stałych skarżący wymienił: ratę pożyczki w wysokości 40 zł, leki – około 300 zł, żywność – 600 zł, gaz – 90 zł, energia elektryczna – 75 zł, telefon – 20 zł, opłata za dostawę wody i odprowadzanie nieczystości – 25 zł, odzież – 20 zł, wywóz śmieci – 8 zł, wizyty u kardiologa – 40 zł, rehabilitacja – 20 zł, internet – 30 zł. Wnioskodawca podkreślił, że powinien ponosić powyższe wydatki, ale faktycznie oszczędza na lekach i żywności, co odbija się niekorzystnie na jego zdrowiu. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł), stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bowiem z posiadanego dochodu brakuje mu środków na pokrycie swoich niezbędnych kosztów utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.