I SA/Łd 445/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za I, II, III, V, VII, X, XI i XII 2014 roku, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnym miesiącu za IV 2014 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe rozwiązanej spółki cywilnej w tym podatku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

A. S. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za I, II, III, V, VII, X, XI i XII 2014 roku, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnym miesiącu za IV 2014 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe rozwiązanej spółki cywilnej w tym podatku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 6 sierpnia 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 13 sierpnia 2018 r. 20 sierpnia 2018 r. skarżąca złożyła, na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że od dłuższego czasu w wyniku kłopotów finansowych spowodowanych utratą płynności finansowej w spółce cywilnej, pomimo likwidacji tej spółki, jej sytuacja finansowa się nie ustabilizowała. Konsekwencją niemożności uregulowania zobowiązań spółki jest egzekucja, która spowodowała znaczne uszczuplenie dochodów skarżącej otrzymywanych z tytułu wynagrodzenia za pracę w charakterze pielęgniarki w szpitalu w W.. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżąca nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się z z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.320 zł, z którego reguluje należności za energię elektryczną, telefon i gaz. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca wyjaśniła, że nieruchomość, którą wskazała we wniosku jako miejsce zamieszkania, stanowi własność teściów, natomiast adres wskazany jako adres do korespondencji to adres użyczony bezpłatnie od firmy, ponieważ skarżąca nie chce aby korespondencja przychodziła na adres zamieszkania. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych rachunków bankowych. Ponadto oświadczyła, że ponosi następujące wydatki związane z utrzymaniem: energia elektryczna – około 200 zł, telefon – 50 zł, gaz – 50 zł, oraz leki – 100 zł. Z zaświadczenia o zarobkach wynika, że średnie wynagrodzenie netto skarżącej za miesiące od czerwca do sierpnia 2018 r. wynosi 2.711 zł, natomiast potrącenia egzekucyjne wynoszą średnio 1.177 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego do akt zaświadczenia o zarobkach wynika, że średnie miesięczne wynagrodzenie skarżącej wyniosło około 1.500 zł, tj. tyle ile, po potrąceniach na rzecz organu podatkowego, wynosi wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie. Już tylko ta okoliczność wskazuje, że wniosek jest uzasadniony. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.