I SA/Łd 426/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Klubu Rekreacyjno-Sportowego A. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu gminy oraz określenia terminu naliczenia odsetek postanawia: odrzucić skargę.

Zarządzeniem z 25 czerwca 2018 r. strona skarżąca została wezwana między innymi do usunięcia braków formalnych skargi przez: (1) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, a także przez (2) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony (aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego). Wezwanie do usunięcia powyższych braków zostało doręczone 5 lipca 2018 r. W wyznaczonym przez sąd siedmiodniowym terminie żaden z tych braków nie został uzupełniony. Dopiero 24 sierpnia 2018 r. strona przedstawiła dokumenty potwierdzające umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej reprezentowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi stowarzyszenie, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym we właściwym rejestrze. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji (między innymi w skardze) należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niedochowanie powyższych wymogów (wykazanie umocowania do podpisania skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia) oznacza, że skarga dotknięta jest brakami formalnymi. Braki te mogą być przez stronę uzupełnione do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie wskazanych wyżej braków formalnych. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. Ake.