I SA/Łd 419/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi z dnia 2 marca 2022 r. nr 8/32/2022 w przedmiocie uchwalenia budżetu gminy postanawia: odrzucić skargę.

K. S. radny Rady Miejskiej w Tuszynie, wniósł skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł z 2 marca 2022 r. nr 8/32/2022, w przedmiocie uchwalenia budżetu gminy Tuszyn na 2022 r. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że została wniesiona przez nieuprawniony podmiot. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 559, ze zm., dalej: u.s.g.) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Zgodnie z treścią art. 98 ust. 3 u.s.g. do złożenia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Z kolei przepis art. 98 ust. 3a u.s.g. stanowi, że do złożenia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego, dotyczące uchwały rady gminy, doręczone po upływie kadencji rady, uprawniona jest rada gminy następnej kadencji w terminie 30 dni od dnia wyboru przewodniczącego rady. Treść powołanych przepisów świadczy, że do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące uchwały organu stanowiącego gminy uprawniona jest gmina (por. wyrok NSA z 18 września 2008 r., II OSK 294/08, postanowienie z 29 października 2013 r., II OSK 2691/13). Uprawnienie gminy do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze oznacza, że jako osoba prawna posiada ona zdolność sądową, czyli zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków procesowych w takim postępowaniu, inaczej mówiąc może występować przed sądem — art. 25 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Przepis art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy. Zgodnie z powyższym zdolność procesową, to jest zdolność do reprezentowania gminy, mają jej organy — rada jako organ stanowiący i wójt (burmistrz, prezydent miasta) jako organ wykonawczy. Reasumując, w świetle kategorycznej dyspozycji art. 98 ust. 3–3a u.s.g. nie jest dopuszczalne, aby skargę na podstawie art. 98 ust. 1 u.s.g. mógł wnieść skutecznie inny podmiot niż gmina albo związek międzygminny. Legitymacji do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze podjęte wobec gminy nie posiada w szczególności radny Rady Gminy, której uchwały dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze wydane przez Regionalną Izbę Obrachunkową. Legitymację taką posiada wyłącznie gmina. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, odrzucił skargę. P.C.