I SA/Łd 401/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2010 roku do października 2011 wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 8 maja 2018 r. P. R. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2010 roku do października 2011 wraz z odsetkami za zwłokę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 13 marca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 czerwca 2018 r. W odpowiedzi w dniu 25 czerwca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jego dochód netto wynosi 1.530 zł, potrącenia z tytułu alimentów wynoszą 60% tej kwoty, koszty utrzymania mieszkania wynoszą 350 zł, opłaty za dostawy energii elektrycznej i gazu wynoszą 50 zł. Łącznie powyższe wydatki wynoszą 1.318 zł. W tej sytuacji na życie pozostaje skarżącemu kwota 212 zł. Skarżący oświadczył, że aby przeżyć korzysta z pomocy rodziny i bliskich. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Posiada mieszkanie o powierzchni 49m2, zajęte przez organ podatkowy. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę. Wskazał nazwę i adres pracodawcy. Z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że pod wskazanym adresem działalność gospodarczą prowadzi J. D. (TECHNIKA/AEROTECHNIKA). W rubryce "Zobowiązania i wydatki stałe" wnioskodawca ponownie wskazał na potrącenia alimentacyjne w wysokości 918 zł. Oświadczył, że zaległości alimentacyjne wynoszą 35.000 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy przyjął, że dane o wysokości osiąganego przez skarżącego wynagrodzenia oraz dokonywanych z tego wynagrodzenia potrąceń na poczet zaległości z tytułu alimentów, są wiarygodne. Nie budzi również wątpliwości wysokość kosztów utrzymania mieszkania. Porównanie wysokości wynagrodzenia skarżącego, ponoszonych przez niego wydatków i dokonywanych przez komornika potrąceń na poczet zaległości alimentacyjnych prowadzą do wniosku, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.