I SA/Łd 4/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Protokolant: Starszy specjalista Dorota Choińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi A. M. i M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 5 listopada 2025 r. nr SKO.4140.368-369.2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania na informację w zakresie odmowy uwzględnienia korekty informacji IN-1 dotyczącej podatku od nieruchomości oddala skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postanowieniem z dnia 5 listopada 2025 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania A. M. i M. M. od informacji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 1 sierpnia 2025 r. dotyczącej odmowy uwzględnienia korekty informacji IN-1. W uzasadnieniu tego postanowienia Kolegium wskazało między innymi, że Burmistrz Konstantynowa Łódzkiego, jako podstawę swojego działania podając art. 274a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej o.p., w związku ze złożoną korektą informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych IN-1 z dnia 2 lipca 2025 roku, dotyczącą nieruchomości położonej w K., przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...], w obrębie ewidencyjnym [...], poinformował M. M. i A. M., że nie uwzględnia korekty z uwagi na brak podstaw do pomniejszenia wartości budowli o wskazane elementy infrastruktury technicznej. Organ zwrócił uwagę na fakt wydania decyzji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 22 stycznia 2026 r., ustalającej wysokość podatku od nieruchomości na rok 2025, która stała się ostateczna. Złożenie korekty informacji IN-1 nie stanowi podstawy do zmiany tej decyzji. Od tego pisma strony, reprezentowane przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, złożyły za pośrednictwem organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi odwołanie. Organ odwoławczy dokonał analizy dopuszczalności złożonego odwołania i w postanowieniu z dnia 5 listopada 2025 r. stwierdził, że przepisy o.p. nie dopuszczają wniesienia odwołania od aktów niestanowiących decyzji lub od innych czynności organów podatkowych. W realiach niniejszej sprawy, organ I instancji nie wydał aktu będącego decyzją, co uzasadnia zastosowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi regulacji z art. 228 § 1 pkt 1 o.p. W takim bowiem przypadku, gdy strona złoży odwołanie pomimo, braku takiego uprawnienia przewidzianego w ustawie, zgodnie z art. 228 § 1 pkt 1 o.p, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania - niedopuszczalność wynika bowiem wówczas z przyczyn o charakterze przedmiotowym. W skardze na to postanowienie A. M. i M. M. wnieśli o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, kwestionowanemu rozstrzygnięciu, zarzucając naruszenie: 1) art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 o.p. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności wniesionego odwołania od informacji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego nie uwzględniającej złożonych korekt informacji IN-1 dotyczących podatku od nieruchomości, podczas gdy w sprawie brak było przesłanek dla takiego rozstrzygnięcia, a rozstrzygnięcie organu I instancji w istocie stanowiło decyzję podatkową zawierającą wszelkie elementy konstrukcyjne decyzji, tj. oznaczenie organu podatkowego, datę wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, podpis osoby upoważnionej; 2) art. 121 § 1 o.p., zgodnie z którym postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych; 3) art. 122 o.p., poprzez zaniechanie podjęcia w toku postępowania przez organ podatkowy niezbędnych działań w celu dokładnego przeanalizowania wydanej informacji przez organ I instancji, która w istocie stanowiła decyzję podatkową odmawiającą uwzględnienie korekty informacji IN-1 dla celów podatku od nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Rozpoznając w tak zakreślonej kognicji skargę - Sąd stwierdził, że skarga jest oczywiście niezasadna, organ wydając zaskarżone rozstrzygnięcie nie naruszył bowiem prawa. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika skarżących odwołanie z dnia 22 sierpnia 2025 r., wniesione od informacji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 1 sierpnia 2025 r. w zakresie odmowy uwzględnienia korekty informacji IN-1, jest dopuszczalne. Podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 228 § 1 pkt 1 o.p., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że niedopuszczalność odwołania może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy odwołanie wniesione zostanie przez osobę niebędącą stroną postępowania podatkowego (np. od decyzji ustalającej podatek od nieruchomości odwołuje się w imieniu własnym osoba niebędąca podatnikiem – dzierżawca nieruchomości). W drugiej grupie przyczyn niedopuszczalności odwołania znajdują się przypadki, w których w ogóle nie występuje przedmiot orzekania (por. S. Presnarowicz [w:] Ordynacja podatkowa. Komentarz. Tom II. Procedury podatkowe. Art. 120-344, red. L. Etel, Warszawa 2022, art. 228). Z powyższej regulacji wynika wprost, że w pierwszej kolejności organy podatkowe zobowiązane są do badania formalnych przesłanek postępowania odwoławczego. Co istotne, w rozumieniu Ordynacji podatkowej odwołanie stanowi jeden ze środków prawnych, który umożliwia weryfikację decyzji podatkowych. Jednocześnie Ordynacja podatkowa nie zawiera unormowań dopuszczających wniesienie odwołania od aktów niestanowiących decyzji lub od innych czynności organów podatkowych. Organ podatkowy zatem – w wypadku wniesienia odwołania od takich aktów lub czynności – powinien stwierdzić w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania (art. 228 § 1 pkt 1 o.p.), a jeżeli takiego postanowienia nie wydał, powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na gruncie art. 233 § 1 pkt 3 o.p. (por. uchwała składu 5 sędziów NSA z dnia 28 października 2002 r., FPK 6/02, ONSA 2003/2, poz. 58). Równocześnie, stosownie do art. 220 § 1 o.p., od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia (§ 2). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była informacja Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 1 sierpnia 2025 r. w zakresie odmowy uwzględnienia korekty informacji IN-1. W ocenie Sądu, analiza treści przedmiotowego pisma oraz jego forma jednoznacznie świadczą o tym, że nie ma ono charakteru decyzji. W myśl bowiem art. 207 § 1 o.p. organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W § 2 tego przepisu wskazano, że decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Tak więc decyzja jest kwalifikowanym aktem administracyjnym, stanowiącym przejaw woli organów podatkowych, wydanym na podstawie powszechnie obowiązującego prawa, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygającym konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne. Dla dopuszczalności wydania decyzji podatkowej trzeba dysponować wyraźną prawną podstawą i to w niewątpliwy sposób wynikającą z ustawy, a nie wyinterpretowaną w drodze wykładni (por. wyrok NSA z 24 listopada 2022 r., III FSK 1163/21, LEX nr 3447590). Powyższy wniosek znajduje również potwierdzenie w stanowisku prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych – na gruncie podatku od towarów i usług – zgodnie z którym pisemne zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego w sprawie uznania korekt deklaracji w podatku od towarów i usług za bezskuteczne spełnia wszelkie kryteria wynikające z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. do objęcia go kontrolą sprawowaną nad działalnością administracji publicznej przez sądy administracyjne (por. postanowienia NSA: z dnia 7 października 2020 r., I FSK 1934/17, z dnia 19 lutego 2014 r., I FSK 2115/13). Zgodnie z powyższym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skoro pismo organu I instancji z dnia 1 sierpnia 2025 r. nie jest decyzją podatkową w rozumieniu art. 207 § 1 o.p., nie sposób uznać, aby przysługiwało od niego odwołanie. Wbrew więc przekonaniu pełnomocnika skarżących, Kolegium w sposób prawidłowy stwierdziło brak przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, co obligowało je do zastosowania art. 228 § 1 pkt 1 o.p. i stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Zamierzonego przez skarżących skutku nie mogły zatem odnieść podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239, art. 121 § 1 oraz art. 122 o.p., sprowadzające się do braku uznania pisma Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 1 sierpnia 2025 r. za decyzję podatkową. W kontekście treści skargi wymaga podkreślenia fakt, że postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania ma charakter jedynie formalny. W takim przypadku kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do zbadania zgodności z prawem formalnego aktu (w tej sprawie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania). Tym samym argumentacja skargi odnosząca się do prawidłowego – w ocenie strony – sposobu postępowania przez organ I instancji z jej wnioskiem nie mogły być poddane ocenie Kolegium ani też nie mogą być przedmiotem oceny sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. ds