I SA/Łd 385/22

Dnia 12 lipca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 31 marca 2022 roku nr 1001-IEW-1.4264.16.2021.11.U02.MN w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowej dotyczącej podatku od spadków i darowizn wraz z odsetkami za zwłokę postanawia odrzucić skargę.

l SA/Łd 385/22 Uzasadnienie Zarządzeniem z 26 maja 2022 roku strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,- zł w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzaniem z dnia 27 czerwca 2022 r. przesyłka listowana zawierająca powyższe wezwanie została uznana za doręczoną stronie skarżącej w dniu 15 czerwca 2022 r. Pomimo wezwania Sądu, wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca pomimo wezwania do opłacenia wpisu, uznanego za doręczone w dniu 15 czerwca 2022 r., w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, nie uiściła wpisu. Skierowana do skarżącej przesyłka, zawierająca wezwanie do wpisu, pomimo dwukrotnego jej awizowania, nie została jednakże przez nią odebrana. Stąd też, stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a., uznano, że doręczenie jej nastąpiło w dniu 15 czerwca 2022 r., tj. z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu złożenia pisma w placówce pocztowej. Przewidziana w art. 73 p.p.s.a. instytucja doręczenia zastępczego rodzi przy tym domniemanie prawne, że pismo zostało skutecznie doręczone jego adresatowi. Doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki jak doręczenie właściwe pisma adresatowi. Takie doręczenie uznaje się za dokonane bez względu na to, czy adresat zapoznał się z awizowanym pismem, a także wtedy, gdy w rzeczywistości pisma nie odebrał (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II UZ 51/14, Lex nr 1573973). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. lp