I SA/Łd 366/17

Dnia 7 lipca 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. i S. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. i S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącym M. S. i S. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

M. S. i S. S. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą im zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok. W dniu 26 kwietnia 2017 roku do sądu wpłynął wniosek skarżących z prośbą o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego i akt sprawy wynika, że skarżący wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości 2.725 netto miesięcznie, wnioskodawca nie pracuje, jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jedyny majątek skarżących stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 53 m2, w którym zamieszkują oraz samochód osobowy z 2003 roku jako środek transportu dla osoby niepełnosprawnej na rehabilitację i leczenie. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania udokumentowane prze stronę wynoszą około 600 zł (czynsz i energia elektryczna) ok. 500 zł skarżący wydaje na zakup niezbędnych leków, ok. 700 zł stanowią wydatki na jego rehabilitację wraz z dojazdem. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości 2.725 netto miesięcznie, wnioskodawca nie pracuje, jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 53 m2, w którym zamieszkują. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania udokumentowane przez stronę wynoszą około 600 zł (czynsz i energia elektryczna) ok. 500 zł skarżący wydaje na zakup niezbędnych leków, ok. 700 zł stanowią wydatki na jego rehabilitację wraz z dojazdem. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (100 zł), stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Ake.