I SA/Łd 328/09

Dnia 2 czerwca 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosków J. M. i E. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. M. i E. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.- Ośrodek Zamiejscowy w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącym – E. M. i J. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

J.M. i E.M. złożyli na urzędowym formularzu wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w S. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. We wnioskach tych skarżący podali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, a na ich utrzymaniu pozostaje dwójka uczących się dzieci: 18-letni syn S. oraz 17-letnia córka A. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 150 m2 oraz nieruchomości rolnej (gospodarstwa rolnego) o pow. 3 ha. Posiadane przez nich gospodarstwo rolne przynosi dochód w graniach kwoty 200 zł. Zadłużenie w urzędzie skarbowym sięga natomiast kwoty 180.000 zł, ponadto zadłużenie z tytułu kredytu hipotecznego wynosi – 40.000 zł. W uzasadnieniu skarżący ponieśli ponadto, że jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi wynagrodzenie E.M. z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1.150 zł. Z tego względu uiszczenie przez nich wpisu od skargi jest wydatkiem o nieprzeciętnej wysokości i wiązać się będzie z uszczerbkiem utrzymania koniecznego rodziny. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, a na ich utrzymaniu pozostaje dwójka uczących się dzieci: 18-letni syn S. oraz 17-letnia córka A. Majątek rodziny stanowią przy tym nieruchomości w postaci domu o pow. 150 m2 oraz nieruchomości rolnej (gospodarstwa rolnego) o pow. 3 ha. Rodzina utrzymuje się z dochodu osiąganego z gospodarstwa rolnego w kwocie 200 zł oraz wynagrodzenia skarżącej w wysokości 1.150 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki związane z zadłużeniem w urzędzie skarbowym na kwotę 180.000 zł oraz zadłużeniem z tytułu kredytu hipotecznego w wysokości 40.000 zł. W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, że wnioski skarżących zasługują na uwzględnienie i przyznał im prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazali bowiem dostatecznie, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)