I SA/Łd 248/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 24 lutego 2025 r. nr KO.401.19.2024 w przedmiocie zarzutu na postępowanie egzekucyjne w sprawie zaległego podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postanowieniem z 24 lutego 2025 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji oddalające zarzut B. E. N. na prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne w sprawie zaległego podatku od nieruchomości za 2019 r. Na powyższe postanowienie wpłynęły dwie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi: jedna sporządzona i podpisana przez S. N. (będąca przedmiotem niniejszej sprawy) oraz druga wniesiona przez B. E. Nowicz (rozpoznawana pod sygn. akt I SA/Łd 247/25). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga wnoszona na rozstrzygnięcie organu administracji, która ma zostać poddana kontroli przez sąd administracyjny, musi dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W tej płaszczyźnie więc interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też podjęcia określonej czynności (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 213-214, teza 7). W rozpatrywanej sprawie S. N. nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi, rozumianego jako związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Kwestionowane przez niego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 24 lutego 2025 r., którego przedmiotem był zarzut B. E. N, na prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne, zostało bowiem wydane wyłącznie wobec B. E. N, Z akt sprawy nie wynika, że wobec S. N jest. prowadzone postępowanie egzekucyjne, w toku którego wydano ww. postanowienie, nie wpłynęło również pełnomocnictwo od B. E. N. do reprezentowania jej przez skarżącego. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie oddziałuje w żaden sposób na sferę jego uprawnień czy obowiązków. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznając, że wniesienie skargi przez S. N. jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. P.C.