I SA/Łd 226/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 lipca 2018 r. w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP: [...] w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z 5 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 r. Od tego wyroku pełnomocnik skarżącego wniósł 5 września 2018 r. skargę kasacyjną. W jej treści wskazał jedynie, że zaskarża ww. wyrok w całości oraz wnosi o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że kwestionowany wyrok związany jest z innym wyrokiem tutejszego sądu, również z 5 lipca 2018 r. (sygn. akt I SA/Łd 225/18), którego przedmiotem było określenie skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. Wyrok dotyczący odsetek od tak określonego zobowiązania, był pokłosiem rozstrzygnięcia w zakresie wymiaru podatku. Ponieważ wyrok w sprawie I SA/Łd 225/18 został również zaskarżony do NSA, zdaniem pełnomocnika, uwzględnienie skargi kasacyjnej w tamtej sprawie będzie pociągało za sobą konieczność wyeliminowania wyroku dotyczącego odsetek od zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Z kolei zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). Powołany wyżej art. 176 p.p.s.a. określa wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Wymagania te można podzielić na dwie grupy w zależności od tego, czy – na wypadek ich niespełnienia – mogą być usunięte, czy też są nieusuwalne. Do pierwszej grupy zaliczyć należy między innymi: wymóg oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, obowiązek wskazania, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, zamieszczenia wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, a także oznaczenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Niespełnienie któregokolwiek z tych obowiązków skutkuje wezwaniem wznoszącego skargę do ich wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast do drugiej grupy należy obowiązek przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia skutkuje odrzuceniem tego środka zaskarżenia, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177a p.p.s.a. W tym zakresie przepisy prawa nie dają podstaw do wzywania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. Również w orzecznictwie podnosi się jednolicie, że w stosunku do braku polegającego na nieprzytoczeniu podstaw kasacyjnych nie jest uruchamiana procedura naprawcza skargi kasacyjnej i nie była ona uruchamiana także przed wejściem w życie art. 177a p.p.s.a., co nie wywoływało i nie wywołuje wątpliwości konstytucyjnych, gdyż podstawy, o których mowa w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. to element skargi kasacyjnej, który w istocie decyduje o jej charakterze i przesądza, że nie jest ona zwykłym pismem procesowym (postanowienie z 11 stycznia 2017 r., I OSK 699/15 dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego przedłożył skargę kasacyjną zawierającą jedynie oznaczenie strony skarżącej, wskazanie zaskarżonego orzeczenia, informację o zaskarżeniu orzeczenia w całości oraz wniosek o uchylenie wyroku. Pismo pełnomocnika wymienia wprawdzie podstawy kasacyjne i zawiera ich uzasadnienie, jednak elementy te dotyczą wprost skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie I SA/Łd 225/18. Z żadnej części pisma strony nie wynika, że wspomniane podstawy i uzasadnienie odnoszą się również do skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Jak już wcześniej wskazano, treść art. 177a p.p.s.a. jest jednoznaczna i w sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, nie ma możliwości wezwania strony do uzupełnienia braku skargi kasacyjnej w postaci przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Taki brak mógłby być konwalidowany jedynie przez samego wnoszącego skargę kasacyjną, bez wezwania sądu, w ustawowym terminie przewidzianym do jej wniesienia. W sprawie termin upłynął jednak już w dniu nadania na poczcie pisma zawierającego ww. skargę kasacyjną, to jest 5 września 2018 r. Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności, sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną. Ake.