I SA/Łd 184/12

Dnia 5 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA : Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003 postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat A. W. prowadzącej Indywidualną Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A 80/82, kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu Z. K. z urzędu.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 marca 2012 roku Z. K. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. do zastępstwa skarżącego z urzędu delegowała adw. A. W. Wyrokiem z dnia 15 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku odmawiającą skarżącemu umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. W dniu 3 sierpnia 2012 roku do sądu wpłynęło pismo adwokat A.W. zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. K. zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 maja 2012 roku oddalającym skargę wraz z wnioskiem o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pismo zawierało także oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części, oraz że o stanowisku pełnomocnika poinformowany został skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwane dalej rozporządzeniem. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia wynosi 240 zł, a zatem wynagrodzenie należne adwokatowi za sporządzenie przedmiotowej opinii wynosi 120 zł. Uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji. ak