I SA/Łd 178/25

Dnia 12 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 7 lutego 2025 roku, nr 1001-IOD-2.4102.40.2024.28/U21/ME w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 rok od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 14 marca 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. L. poprzez pełnomocnika zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 7 lutego 2025 r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sieradzu z dnia 17 listopada 2020 r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 kwietnia 2025 r. (k.1 akt sądowych), pismem z dnia 7 kwietnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych wywiedzionej skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 9-11 akt sądowych). Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 kwietnia 2025 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 maja 2025 r. pełnomocnik skarżącej odpowiedział na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi i w jego treści podał numer PESEL skarżącej, wartość przedmiotu zaskarżenia, jak również załączył oryginał pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak wynika z art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto, w związku tym, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.), do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jak wynika z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei, zgodnie z treścią art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie zaś braków skargi w tym czasie skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zaznaczyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest fakt, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 kwietnia 2025 r., pismem z dnia 7 kwietnia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, tj. złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wskazania numeru PESEL strony skarżącej, oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie to wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania, doręczono pełnomocnikowi skarżącej na wskazany w treści skargi adres do korespondencji (ul. [...], ..-... S.) w dniu 25 kwietnia 2025 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 14 akt sądowych). Termin zakreślony do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął zatem swój bieg w dniu 26 kwietnia 2025 r. i minął bezskutecznie w dniu 2 maja 2025 r. Na wezwanie sądowe pełnomocnik skarżącej odpowiedział pismem nadanym w placówce pocztowej w S. dopiero w dniu 5 maja 2025 r. (vide: stempel na kopercie - k. 17 akt sądowych), a zatem z uchybieniem zakreślonego dla tej czynności terminu. Usunięcie zaś braków skargi po terminie jest równoznaczne z ich nieusunięciem, co uniemożliwia nadanie temu pismu dalszego biegu (por. postanowienia NSA z: 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 104/17 i 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 891/21 – orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia. nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. o czym orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia. (mko)