I SA/Łd 175/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP:[...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 8 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 165 zł. W odpowiedzi skarżąca złożyła, na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym synem i jej jedynym dochodem jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 1.400 zł. Z uwagi na niepełnosprawność syna strona nie może podjąć pracy zarobkowej. Syn K. otrzymuje rentę socjalną w wysokości 724 zł oraz alimenty w wysokości 500 zł. Strona wyjaśniła, że zamieszkuje w domu rodzinnym na podstawie umowy użyczenia. Strona oświadczyła, że wydatki miesięczne wynoszą 2.525 zł natomiast wydatki roczne – 6.620 zł, co daje około 3.076,67 zł. Jest to kwota która przekracza miesięczne dochody gospodarstwa domowego. Stron oświadczyła, że otrzymuje wsparcie od rodziny i dzięki niemu udaje się jej utrzymać. Strona posiada majątek, którego status jest nieuregulowany i dlatego nie może nim rozporządzać. Majątek ów posiada były mąż strony. Dlatego strona wystąpiła z wnioskiem o podział majątku. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona podała, że mieszka razem z synem K.. Jest współwłaścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 10,59 ha, co do której toczy się postępowanie o podział majątku wspólnego po ustaniu małżeństwa na skutek rozwodu. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada innego majątku ani oszczędności. Oświadczyła, że utrzymuje się warz z synem z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 1.400 zł oraz z renty socjalnej w wysokości 724 zł i alimentów w wysokości 500 zł (łącznie 2.624 zł). Strona wymieniła następujące wydatki miesięczne: wyżywienie – 1.500 zł, kosmetyki 200 zł, leki – 150 zł, energii elektryczna – 140 zł, woda i ścieki – 100 zł, śmieci 52 zł, gaz (butla) 63 zł, Internet – 90 zł, chemia domowa – 150 zł, telefon – 80 zł (łącznie 2.525 zł). Oprócz wydatków miesięcznych stron wykazała wydatki roczne: dwie prywatne wizyty lekarskie – 300 zł, ubrania -2.070 zł, opał (4 tony węgla oraz drewno) – 1.270 zł, ubezpieczenie domu – 180 zł, wyjazdy na turnusy rehabilitacyjne – 2.000 zł, inne wydatki, np. zakup pościeli – 500 zł, dojazdy do lekarzy specjalistów 300 zł (łącznie 6.620 zł). Ponieważ dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające referendarz sądowy wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia wniosku przez: 1) złożenie wyjaśnień dotyczących rozbieżności między treścią wniosku o przyznanie prawa pomocy, a zeznaniami skarżącej złożonymi w charakterze podejrzanego przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w T. w dniu 28 czerwca 2017 r., w następującym zakresie: - tytułu prawnego do domu położonego w U. przy ul. A.11, który według oświadczenia zawartego w protokole przesłuchania skarżąca nabyła w dniu 23 października 2012 r. i który stanowi aktualnie jej miejsce zamieszkania, a którego nie wykazała we wniosku o przyznanie prawa pomocy twierdząc, że mieszka w "domu rodzinnym" na podstawie umowy użyczenia; - osób pozostających ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym, tj. czy skarżąca nadal jak zeznała przed organem podatkowym mieszka z trójką dzieci, a jeśli tak, to zobowiązać pełnomocnika do uzupełnienia wniosku o dane dotyczące dochodów córki i syna M.. 2) złożenie odpisu zeznania podatkowego za ostatni rok podatkowy oraz wyciągów z rachunków bankowych (w tym lokat) skarżącej za ostatnie 2 miesiące. Z nadesłanych wyjaśnień wynika, że skarżąca mieszka razem z niepełnosprawnym synem K., natomiast dwójka dorosłych dzieci wyprowadziła się. Syn M. zadeklarował, że będzie opiekował się niepełnosprawnym bratem. W związku z powyższym skarżąca wraz z synem M. podjęli działania aby starszy syn był drugim opiekunem. Skarżąca darowała synowi M. dom zabezpieczając w ten sposób sobie i synowi K. miejsce zamieszkania i opiekę na przyszłość. Do pisma załączono kopię zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2017 przez syna K., z którego wynika, że osiągnął on dochód w wysokości 9.882,70 zł. Pełnomocnik oświadczył, że skarżąca nie składała zeznania we własnym imieniu ponieważ nie osiągnęła żadnego przychodu. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i niepełnosprawnego syna. Z wniosku wynika, że skarżąca wraz z synem K. utrzymują się z zasiłku pielęgnacyjnego, renty socjalnej i alimentów w łącznej wysokości 2.624 zł. Z tej kwoty skarżąca pokrywa szereg wymienionych wcześniej wydatków będących niewątpliwie wydatkami koniecznymi do utrzymania. Korzysta również z pomocy rodziny by pokryć wydatki przekraczające kwotę dochodów. Mając na uwadze wysokość dochodów i wydatków skarżącej oraz to, że wnioskodawczyni zainicjowała trzy postępowania sądowe, w których wpisy od skarg wynoszą łącznie 1.858 zł, należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i niepełnosprawnego syna. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. AKE.