I SA/Łd 1278/12

Dnia 18 września 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003 postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 lutego 2011 roku W. R. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003. W dniu 8 kwietnia 2011 roku pełnomocnikiem skarżącej został wyznaczony radca prawny M. W.. Wyrokiem z 28 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. W wyroku tym sąd nie przyznał kosztów za pomoc prawną z urzędu. W dniu 15 września 2017 roku do sądu wpłynęło pismo radcy prawnego M. W. z wnioskiem o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Pismo nie zawierało oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461), uwzględniając treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu( Dz. U. z 2016r., poz.1714). Stosownie do art. 250 § 1 oraz 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po zakończeniu postępowania w danej instancji na wniosek pełnomocnika zawierający oświadczenie, o którym mowa § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. W myśl § 20 ust. 2 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie wskazanego oświadczenia stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18.06.2008 r., I OZ 390/08). W rozpoznawanej sprawie wniosek pełnomocnika skarżącej nie zawierał stosownego oświadczenia, i dlatego na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i § 20 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu podlega on oddaleniu. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu od 2 listopada 2016 roku reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz.1715). Zgodnie z treścią § 22 tego rozporządzenie do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przyznanie kosztów za pomoc prawna z urzędu w sprawie zakończonej wyrokiem z 28 listopada 2012 roku wobec powyższego do ustalenia kosztów wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy w postępowaniu pierwszoinstancyjnym zgodnie z kolei § 22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie zasad ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) zastosować należy przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Stosownie do art. 250 § 1 oraz 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po zakończeniu postępowania w danej instancji na wniosek pełnomocnika zawierający oświadczenie, o którym mowa § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. W myśl § 16 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie wskazanego oświadczenia stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 16 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18.06.2008 r., I OZ 390/08). W rozpoznawanej sprawie wniosek pełnomocnika skarżącej nie zawierał stosownego oświadczenia, i dlatego na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i § 16 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu podlega on oddaleniu. AKE.