I SA/Łd 1077/17

Dnia 2 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, lipiec i wrzesień 2008r. oraz określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za sierpień 2008r. p o s t a n a w i a: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę na stronie pierwszej w siódmym wersie od dołu uzasadnienia postanowienia z dnia 19 grudnia 2017 roku przez zastąpienie błędnie wskazanej strony – "J. W.", prawidłowym określeniem strony skarżącej – "T. W.".

Postanowieniem z 19 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, lipiec i wrzesień 2008r. oraz określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za sierpień 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jakkolwiek ustawa nie stanowi o tym wprost, to wykładnia art. 156 p.p.s.a. uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (postanowienie SN z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Przepis art. 156 p.p.s.a., z mocy art. 166 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do postanowień. W niniejszej sprawie nie ulega żadnej wątpliwości, że stroną skarżącą jest T. W., nie zaś jej mąż – J.. Fakt ten wynika wprost z treści zaskarżonego postanowienia, jak i wszystkich orzeczeń wydanych dotąd przez sąd. Błędne wskazanie strony skarżącej w wersie siódmym pierwszej strony uzasadnienia stanowiło zatem oczywistą omyłkę sądu, podlegającą sprostowaniu z urzędu. Z uwagi na oczywistość zaistniałej omyłki, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił o jej sprostowaniu. E.B.