I SA/Łd 1044/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2011 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy.

gn. akt I SA/Łd 1044/17 Uzasadnienie Pismem z 20 października 2017 r. S. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2011, w wysokości 50.744 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze strona zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę podzielając stanowisko organu podatkowego, zgodnie z którym skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 29 listopada 2017 r., wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia. W tym samym dniu doręczono skarżącej wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z cytowanego przepisu wynika, że przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne do czasu zakończenia postępowania zainicjowanego skargą (postępowania głównego). Postępowanie o przyznanie prawa pomocy ma rację bytu dopóty, dopóki trwa to postępowanie. W niniejszej sprawie postępowanie główne zostało zakończone, ponieważ postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. skarga S. K. została odrzucona. Równocześnie z dniem 6 grudnia 2017 r. upłynął termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. Skarżąca nie wniosła zażalenia ani nie składała innych wniosków, których rozpoznanie wiązałoby się z obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych. W aktualnym stanie sprawy skarżąca nie jest zobowiązana do poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Rozpoznawanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, przez analizowanie sytuacji majątkowej skarżącej, jest zatem zbędne. Zgodnie z art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec powyższego na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., referendarz sądowy postanowił umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Ake.