I SA/Łd 1020/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2011 z tytułu uzyskania dochodu ze sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 4 października 2017 r. C. B., reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2011 z tytułu uzyskania dochodu ze sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w wysokości 19.912 zł. Do skargi załączono wniosek o przyznanie prawa pomocy, sporządzony na urzędowym formularzu PPF, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, że jest osobą schorowaną, po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu. Cierpi na nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, chorobę niedokrwienną serca. W ostatnim czasie zdiagnozowano u skarżącego nowotwór złośliwy. Skarżący oświadczył, że w związku z powyższym na same leki wydaje miesięcznie około 700 zł, natomiast na utrzymanie domu i wyżywienie około 1.200 zł. Wyjaśnił, że jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 2.111 zł (netto). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Posiada dom z działką o wartości około 90.000 zł. Nie posiada innego majątku, w tym oszczędności przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Do wniosku dołączono szereg dokumentów dotyczących stanu zdrowia skarżącego oraz decyzję organu emerytalno-rentowego z dnia 27 lutego 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 listopada 2017 r. wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie został określony w wysokości 598 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy oraz informacje zawarte we wniosku referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Uwzględniając wniosek referendarz wziął pod uwagę, że jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura w wysokości 2.111 zł, którą skarżący w całości przeznacza wyłącznie na wydatki konieczne do utrzymania i ochrony własnego zdrowia. Referendarz dał wiarę oświadczeniu zawartemu we wniosku, iż stan zdrowia skarżącego wymaga szeregu wydatków w wysokości 700 zł miesięcznie. Załączona do wniosku dokumentacja medyczna uzasadnia taką ocenę. W tej sytuacji należało uznać, że skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności w wydatkach i bez uszczerbku dla własnego zdrowia, uiścić wpis od skargi w wysokości 598 zł i ewentualne dalsze koszty postępowania. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.