I SA/Kr 986/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 grudnia 2024 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.833.2024.1.ST w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej postanawia skargę odrzucić.

M. W. (dalej: Skarżący) złożył w dniu 28 sierpnia 2024 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS, organ) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2024 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.833.2024.1.ST organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, bowiem organ uznał, że pytanie nr 2 nie dotyczy obowiązków podatkowych Skarżącego. Odpis ww. postanowienia zawierającego pouczenie o przysługującym prawie do złożenia zażalenia został doręczony Skarżącemu w dniu 3 grudnia 2024 r. Pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę m.in. na ww. postanowienie DKIS z dnia 2 grudnia 2024 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie w zakresie obejmującym postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z powyższych uregulowań wynika generalna zasada subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji. Przepis art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, dalej: O.p.) stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 165 § 9 stosuje się odpowiednio. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie (art. 165a § 2). Z powyższego uregulowania wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że w przypadku wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, stronie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Skoro Skarżący w rozpatrywanej sprawie podważa legalność wydanego przez DKIS postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (s. 4 skargi, k. 20 akt sądowych), to przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego powinien był skorzystać z wewnątrzadministracyjnego trybu kontroli polegającego na złożeniu zażalenia na wydane przez ten organ postanowienie. Wniesienie skargi na postanowienie organu do sądu administracyjnego, bez uprzedniego złożenia zażalenia i rozpatrzenia go przez właściwy organ administracyjny, na obecnym etapie czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. Sąd podkreśla przy tym, że Skarżący został w prawidłowy sposób pouczony o przysługującym Mu środku zaskarżenia, jak również o terminie i sposobie jego wniesienia, co wynika z treści postanowienia DKIS z dnia 2 grudnia 2024 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.) Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie Skarżący nie złożył takiego środka, a zatem nie wyczerpał przedsądowego trybu kontroli działalności organów administracji publicznej, wymaganego przez przepisy prawa. Takie postępowanie stanowi o niedopełnieniu przez stronę wymogu wskazanego w treści art. 52 § 1 P.p.s.a., istotnego dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.