I SA/Kr 909/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o sprostowanie postanowienia w sprawie ze skargi K.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 909/14 poprzez wpisanie w jedenastym wersie sentencji i w piątym wersie uzasadnienia – nr [...] w miejsce [...]

Zgodnie z art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a., Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek prostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości podgląd, że prostować można również uzasadnienie wyroku. Wymienione nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie NSA z 23 października 2013 r., II OSK 990/12, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Sąd omyłkowo oznaczył numer zaskarżonego postanowienia, gdyż zamiast [...] napisał [...]. Powyższa okoliczność nie budzi żadnych wątpliwości i znajduje uzasadnienie w całości akt sprawy (akta administracyjne z zawartym w nich zaskarżonym postanowieniem, skarga). Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. | | |