I SA/Kr 774/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. D., o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., z dnia 29.05.2017r. , nr [...], w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2011r. postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

W dniu 23.02.2018r. strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 17.01.2018r. zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie niniejszej. Kwestia zwolnienia od kosztów sądowych była już jednak rozpatrywana w tej sprawie. Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 16.11.2017r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Strona skarżąca uiściła następnie kwotę 100 zł. Rozpatrując zatem obecnie złożony wniosek, należy podkreślić, iż dalsze prowadzenie postępowania, w kwestii przyznania prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, trzeba uznać za bezprzedmiotowe. Prawo pomocy zostało już bowiem przyznane w/w postanowieniem, z dnia 16.11.2017r. i nie zostało cofnięte, ani też nie wygasło. Po wpłaceniu przez stronę kwoty 100 zł. ma ono natomiast charakter pełny. Przyznane prawo pomocy obejmuje i obecny etap postępowania sądowoadministracyjnego. Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy aż do zakończenia postępowania. Podkreślić wypada, że strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach sprawy sądowoadministracyjnej. Nie ma znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej a przede wszystkim skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia. Tak więc ponowne przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie, nie jest możliwe. Jest ono zbędne albowiem strona skarżąca korzysta już ze zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie pełnym. Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 §1 i 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz .1369 z p. zm.).