I SA/Kr 713/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 8 czerwca 2017 r., nr: [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2016 r. p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla A. O. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka

Pismem z dnia 28 czerwca 2017 roku A. O. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu ze względu na trudną sytuację finansową. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lipca skarżącemu został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie brak został uzupełniony. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką A. O. Ich miesięczny dochód wynosi 1.379,07 zł i stanowi go renta skarżącego w wysokości 562 zł i emerytura jego matki w wysokości 817,07 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom o powierzchni 55 m² bez wartości, nieruchomość rolna wielkości 3,20 ha przeliczeniowych oraz zabudowania gospodarcze. Skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, papierami wartościowymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł argumenty odnoszące się do złożonej przez niego skargi. Podał, że ponosi wydatki na zakup opału na zimę (węgiel, drewno), opłaca energię elektryczną i gaz z butli. Obciążeniem domowego budżetu są też wydatki na zakup leków oraz najmowanie robotników do prac polowych. Skarżący posiada zadłużenie w bankach i zajęcia komornicze. Uzyskiwane dochody nie wystarczają na pokrycie podstawowych wydatków. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego A. O. uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w pełnym zakresie. Sytuacja materialna wnioskodawcy nie jest łatwa. Zarówno uzyskiwane przez niego dochody z renty, jak i emerytura pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym matki są bardzo niskie, na osobę w rodzinie przypada bowiem kwota 689,54 zł. Środki finansowe w takiej wysokości z trudem wystarczają na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji członków rodziny. Skarżący nie dysponuje przy tym żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Posiada natomiast zadłużenie w bankach i zajęcia komornicze. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.