I SA/Kr 704/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o. o. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 29 września 2025r. nr SKO.EA/418/159/2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S. Sp. z o. o. z siedzibą w K. zakwestionowała postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 29 września 2025r., nr SKO.EA/418/159/2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 1 grudnia 2025r., pismem z dnia 12 grudnia 2025r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 935 z późn. zm.). Przesyłka zawierająca ww. wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 18 grudnia 2025r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, upłynął w dniu 29 grudnia 2025r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia ww. braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Z treści art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie natomiast z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać, m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak wynika z powyższego, jednym z wymogów formalnych pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 1 grudnia 2025r., pismem z dnia 12 grudnia 2025r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Przesyłka zawierająca ww. wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 18 grudnia 2025r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, upłynął w dniu 29 grudnia 2025r. W świetle powyższego uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, pomimo doręczenia stronie skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych skargi wraz z zakreśleniem terminu i stosownym pouczeniem w tym zakresie, strona nie dopełniła ww. obowiązku. Wobec powyższego nie jest możliwe nadanie skardze dalszego biegu. Skargę tę należało zatem odrzucić na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.