I SA/Kr 642/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg W.G. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 lutego 2012 r. nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z dnia 1 marca 2012 r. nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w przedmiocie niedopuszczalności zażaleń postanawia : - odrzucić zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 21 lutego 2014 r. o odrzuceniu skarg (pkt 2 postanowienia) -

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargi W.G. na oznaczone w komparycji postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 lutego 2012 r. oraz z dnia 1 marca 2012 r. Orzeczenie w tym zakresie zostało zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia z dnia 21 lutego 2014 r. Odrzucenie spowodowane było nieuiszczenie wpisów od skarg. Dodatkowo postanowieniem z dnia 21 lutego 2014 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2014 r. (pkt 1 sentencji postanowienia) oraz odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (pkt 3 sentencji postanowienia). Postanowienie z dnia 21 lutego 2014 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 marca 2014r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 376 akt sądowych). Jednocześnie skarżący został pouczony, że od postanowienia o odrzuceniu skarg (pkt II postanowienia) przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu, a skarga kasacyjna złożona po upływie tego terminu zostanie odrzucona. Nadto strona została pouczona, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym - w sprawach własności przemysłowej, zaś skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania. W dniu 31 marca 2014 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym zażalenie na wyżej wskazane orzeczenie "w przedmiocie odrzucenia zażalenia na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2014 r., odrzucenia skarg oraz odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy". W.G. wniósł o zmianę orzeczenia – jego uchylenie w całości i przyjęcie skarg do rozpoznania przy przyznaniu prawa pomocy. Podał, że z uwagi na zmianę stanu faktycznego wnosił o przyznanie prawa pomocy w całości i zwolnienie w całości od konieczności uiszczenia wpisu. Wskazał, że nie ma kwoty 5100 zł i z uwagi na prowadzone przeciwko niemu postępowania egzekucyjne brak mu środków pieniężnych w ogóle. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Oba przewidziane przez ustawodawcę środki odwoławcze służą stronom postępowania sądowoadaministracyjnego do kwestionowania rozstrzygnięć sądów administracyjnych I instancji, w zależności od kategorii tych rozstrzygnięć. Postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające skargi stanowi postanowienie kończące postępowanie w sprawie. Skarżącemu przysługiwało zatem, zgodnie z przywołanym unormowaniem art. 173 § 1 p.p.s.a., prawo wniesienia od postanowienia Sądu z dnia 21 lutego 2014 r. - w zakresie w jakim dotyczyło ono odrzucenia skarg - skargi kasacyjnej. Należy podkreślić, że skarżący uzyskał prawidłowe pouczenie o przysługującym mu środku zaskarżenia oraz trybie jego wniesienia. Mimo to skarżący sformułował w piśmie z dnia 31 marca 2014 r. (data stempla pocztowego) zażalenie, które nie jest środkiem odwoławczym przewidzianym dla kwestionowania postanowienia sądu administracyjnego I instancji odrzucającego skargi. Zgodnie z art. 197 §2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. I tak art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Za niedopuszczalne należy w szczególności uznać zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje ten środek weryfikacyjny. Mając na uwadze powyższe, zażalenie skarżącego zostało odrzucone na zasadzie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Jedynie na marginesie Sąd zauważa, że nawet potraktowanie pisma strony z dnia 31 marca 2014 r. jako skargi kasacyjnej, nie prowadziłoby do jej merytorycznego rozpoznania. Stosownie bowiem do art. 175 § 1 oraz § 3 pkt 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego (w sprawie obowiązków podatkowych i celnych). Pismo strony zostało zaś podpisane przez skarżącego osobiście, a nie przez fachowego pełnomocnika. Skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony jest dotknięta nieusuwalną wadą. Sąd jeszcze raz podkreśla, że strona została prawidłowo pouczona o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej.