I SA/Kr 63/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2026. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 16 września 2025 r. nr SKO.Pod./4140/804/2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, decyzją z dnia 16 września 2025 r. nr SKO.Pod./4140/804/2025, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 maja 2025 r. znak: PD-01-3.3120.4.414512.2025.MB ustalającej D.Ś. (dalej: Skarżąca) S.Ś., D.Ś. i B.Ś. wysokość podatku od nieruchomości za 2022 r. na kwotę 879,00 zł. Powyższa decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 6 października 2025 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W dniu 15 grudnia 2025 r. Skarżąca wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję z dnia 16 września 2025 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 22 grudnia 2025 r. Sąd przesłał do organu skargę Skarżącej zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 28 stycznia 2026 r. organ złożył odpowiedź na skargę oraz wniósł o jej odrzucenie, jako złożonej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2026 r. pozostawił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd bada dopuszczalność skargi na dzień jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy została wniesiona przez uprawniony podmiot, spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie i gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W szczególności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd postanowieniem odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie art. 53 § 4 p.p.s.a. stanowi, że trzydziestodniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczone Skarżącej w dniu 6 października 2025 r. Co istotne zaskarżona do sądu decyzja organu zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do Sądu upłynął Skarżącej w dniu 5 listopada 2025 r. Tymczasem Skarżąca wniosła skargę w dniu 15 grudnia 2025 r bezpośrednio do Sądu, a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Jednocześnie WSA w Krakowie, prawomocnym zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2026 r. pozostawił wniosek o przywrócenie terminy do wniesienia skargi bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.