I SA/Kr 575/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej H. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 listopada 2020 r. w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2020 r., nr: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020 r. postanawia - odrzucić skargę kasacyjną -

Jak wynika z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W myśl § 2 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Natomiast, zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącego jest niedopuszczalna. Stosownie bowiem do przywołanego art. 175 p.p.s.a. obowiązuje przymus jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Natomiast skarżący nie jest jednym z podmiotów uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym uznać należało, że skarga kasacyjna została sporządzona przez osobę nieposiadającą uprawnień do jej złożenia. Sporządzenie zaś skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). W konsekwencji, tak sporządzona skarga kasacyjna nie może uruchomić kasacyjnej kontroli zaskarżonego orzeczenia Sądu. Z uwagi na wskazaną wadliwość, nie mogłaby ona również zostać zatwierdzona poprzez jej podpisanie przez pełnomocnika z urzędu (jeśliby go ustanowiono). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.