I SA/Kr 56/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, W.W. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przesłało ją wraz z aktami postępowania administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o jej odrzucenie, względnie z ostrożności procesowej o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga W.W., jako złożona w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego, podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 - Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Dyspozycja art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Treść powyższego przepisu obowiązuje w stanie prawnym od dnia 15 sierpnia 2015 r., (Dz. U. 2015 r., poz. 658). Wprawdzie przepis przejściowy art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewiduje możliwość stosowania przepisu art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym, jednak dotyczy to jedynie postepowań sądowoadministracyjnych wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 999/15). Przypadek ten nie zachodzi jednak w przedmiotowej sprawie. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia uczyniono postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle aktualnego brzmienia art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. skarga na tego rodzaju postanowienia nie przysługuje. W uzasadnieniu zmian do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wskazano, że wymienione w tym przepisie, jako będące przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu (art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) oraz postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela (art. 34 § 2 powołanej ustawy) mają charakter incydentalny. W tych przypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona, poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej (postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów). Proponowane zmiany nie naruszają praw podmiotowych jednostki i sensu instytucji, których dotyczą. Należy ponadto zauważyć, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest ostateczne i nie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, niemniej jednak błędne pouczenie o przysługującej stronie, skardze do WSA w Krakowie nie może prowadzić do usankcjonowania nieistniejącego środka zaskarżenia. Wobec powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.