I SA/Kr 508/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Borys Marasek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wójta Gminy Zawoja z dnia 14 stycznia 2025 r. nr FP.3127.521.2025 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2025 rok postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca pismem z dnia 10 czerwca 2025 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wójta Gminy Zawoja z dnia 14 stycznia 2025 r. nr FP.3127.521.1.2025 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2025 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z treści powołanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji. Oznacza, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie akt administracyjny (decyzja bądź postanowienie) ostateczny, czyli wydany w postępowaniu drugoinstancyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 392/11). W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję Wójta Gminy Zawoja z dnia 14 stycznia 2025 r. nr FP.3127.521.2025, a zatem na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, która nie jest ostateczna. Stwierdzić należy, że skarga wniesiona na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Końcowo zaznaczyć należy, że decyzja Wójta Gminy Zawoja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie do złożenia odwołania od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w terminie 14 dni od daty doręczenia.