I SA/Kr 499/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 27 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. skarżący M. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W toku postępowania, po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2000 zł, skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy i ostatecznie Sąd postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2018 r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych, z uwagi na jego trudną sytuację materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302) - dalej w skrócie: "P.p.s.a." jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.) stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Jednocześnie jednak podkreśla się także, że Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji bierze pod uwagę całokształt okoliczności sprawy. W przypadku gdy skutkiem decyzji jest wyegzekwowanie od danego podmiotu nałożonej opłaty pieniężnej, sąd nie ocenia na tym etapie postępowania, czy opłata ta została zasadnie nałożona ani czy prawidłowo ustalono jej wysokość, a jedynie czy zostały wykazane przez stronę przesłanki ustawowe do wstrzymania wykonania decyzji. W szczególności strona winna przedstawić dokumenty odnoszące się do jej sytuacji materialnej bowiem sąd, oceniając w sprawie, w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej opłaty ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednakże w prowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu wszczętym z jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zakończonym wydaniem postanowienia z dnia 24 sierpnia 2018 r. o zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych, z uwagi na jego trudną sytuację materialną, przedłożył szereg dokumentów i oświadczeń dotyczących jego sytuacji majątkowej. Wynika z nich, że obecnie jedynym jego źródłem dochodu jest świadczenie z ZUS w wysokości 1211,78 zł miesięcznie netto, które wraz z wynagrodzeniem żony, wydawane jest w całości na bieżące wydatki. Nie posiada on również żadnych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów o wartości pow. 5000 zł, kont bankowych. W ocenie Sądu, mając na uwadze całokształt sprawy (w tym sytuację materialną skarżącego ustaloną w oparciu o dokumenty i oświadczenia złożone w toku postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy) należało dojść do wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie 121.848, 00 zł, przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.