I SA/Kr 472/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu dniu 4 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.K. na czynności komornika sądowego postanawia: odrzucić skargę.

M.K. (dalej: Skarżąca) wniosła za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Krakowie (dalej: Naczelnik) pismo zatytułowane "skarga na nadużycie prawa". Zarządzeniem z 8 lipca 2026 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych tego pisma, poprzez: a/ sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia i jednoznaczne wskazanie jakiego konkretnie aktu lub czynności dotyczy skarga, tj. podanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, b/ wskazanie, jaki organ administracji publicznej wydał zaskarżony akt lub dokonał zaskarżonej czynności, c/ wskazanie, do jakich naruszeń prawa i interesu prawnego doszło w związku z zaskarżonym aktem lub czynnością, d/ podanie numeru PESEL. Odpowiadając na wezwanie Sądu, Skarżąca wskazała, że zaskarżone czynności, dotyczą działań komornika X.Y., zaś zaskarżone akty, zajęć dokonywanych przez Urząd Skarbowy. Z pisma przewodniego Naczelnika wynika, że X.Y. jest Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Właściwość sądów administracyjnych, określona została w art. 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Jak wynika z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Podstawowym zatem warunkiem kompetencji sądu administracyjnego do wykonywania działań kontrolnych jest, aby zaskarżane akty lub czynności podejmowane były przez organy administracji publicznej. Skarżąca zaskarżyła natomiast czynności komornika sądowego. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz.U. z 2026 r. poz. 881 – dalej: u.o.k.s.), komornik jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym. W ust. 2 art. 2 wskazano natomiast, że komornik podlega nadzorowi sądu oraz nadzorowi odpowiedzialnemu prezesa sądu rejonowego, przy którym działa. Z przepisu tego wyraźnie wynika, że nadzór nad działaniem komornika, czyli również podejmowanymi przez niego czynnościami, sprawuje sąd powszechny, ewentualnie prezes tego sądu. Wskazać także należy, że skargę na czynności komornika sądowego rozpatruje sąd rejonowy przy którym działa komornika. Zgodnie bowiem z art. 767 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2026r. poz. 468 ze zm.), na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika. Z powyższych regulacji jednoznacznie wynika, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na czynności komornika sądowego. Jak stanowi natomiast z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego też skarga w tym zakresie podlegała odrzuceniu. Jednocześnie Sąd wskazuje, że skarga w przedmiocie pozostałych zaskarżonych czynności, została wyłączona do odrębnego rozpoznania.