I SA/Kr 409/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 2 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pismem z dnia 7 marca 2018 r. skarżąca K. Z., działając przez pełnomocnika, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 2 lutego 2018 r. nr [...] w sprawie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. W skardze sformułowano jednocześnie wniosek "o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia dotacji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Art. 61 § 3 P.p.s.a. in fine rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów (tylko aktów), wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego w oparciu o powyższy przepis może zostać wydane jedynie w stosunku do tych aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu, czyli takich aktów, które wywołują skutki materialnoprawne. W literaturze przedmiotu oraz judykaturze wskazuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006, str. 186). Zagadnienie wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem tylko aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania. Mowa o takich aktach, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktach, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 296; postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. akt l SA/Po 248/15). Tymczasem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z postanowieniami, w których najpierw organ I instancji oddalił skargę na czynność egzekucyjną (postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego K. – Stare Miasto z dnia 14 grudnia 2017 r.), a następnie organ II instancji utrzymał takie postanowienie w mocy (postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 2 lutego 2018 r.). Postanowienia te nie wywołały bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków skarżącej, nie nałożyły na nią żadnych nowych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym, ani nie zobligowały ją do jakiegokolwiek działania, zawierały jedynie negatywną ocenę skargi wniesionej przez skarżącą. W związku z tym nie może być zatem uwzględniony wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania postanowienia, którego nie można zaliczyć do aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, gdyż nie ma prawnej możliwości wstrzymania jego wykonania (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. akt l SA/Po 248/15 oraz postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 czerwca 2014 r, sygn. akt l SA/Kr 1322/13). Sąd nadmienia w tym miejscu, że wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych, na zasadach określonych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, może być składany w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, orzekł, jak w sentencji postanowienia.