I SA/Kr 29/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2018r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017r. postanawia: odrzucić skargę.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T. B. zakwestionował decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 listopada 2018r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017r. Ww. decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi w dniu 21 listopada 2018r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych, k. 40). Natomiast skarga na tę decyzję została nadana przez skarżącego w placówce pocztowej w dniu 27 grudnia 2018r. (data stempla pocztowego, dowód w aktach sprawy, k. nr 3 akt sądowych). Termin do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję upływał w dniu 21 grudnia 2018r. W odpowiedzi na skargę organ zauważył, że w sprawie został przekroczony termin do wniesienia skargi, po czym uznał zarzuty skarżącego za bezzasadne, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie, sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów skutecznego wniesienia skargi przewidziano m.in. termin do jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie, skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi w dniu 21 listopada 2018r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych, k. 40). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu w niniejszej sprawie, upływał w dniu 21 grudnia 2018r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu 27 grudnia 2018r. (data stempla pocztowego, dowód w aktach sprawy, k. nr 3 akt sądowych), zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Mając na względzie uchybienie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, należało ją odrzucić. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.