I SA/Kr 286/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba (spr.) Protokolant: Julia Mejer po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na czynność Gminy M. J. w przedmiocie ustalenia wysokości i przekazania dotacji oświatowej w 2020 r. postanawia: skargę odrzucić

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. S. zaskarżyła w całości czynność Gminy M. J. w przedmiocie ustalenia wysokości i przekazania dotacji oświatowej w 2020r. na rzecz jednostki systemu oświaty - Niepubliczne Przedszkole "B. " w J.. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie art. 12 w zw. z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 2029 ze zm., dalej: "u.f.z.o."), poprzez niewłaściwe ustalenie przez organ dotujący podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli niepublicznych działających w Gminie M. J., a w konsekwencji błędne ustalenie wysokości i przekazanie dotacji oświatowej należnej w 2020r. przedszkolu w zaniżonej wysokości. W uzasadnieniu skargi, skarżąca wskazała, że jest organem prowadzącym Niepubliczne Przedszkole "B." w J.. Dokonana weryfikacja kwot stawki dotacji na 1 dziecko w przedszkolu niepublicznym według stanu na dzień 30 września 2020r. (data tzw. październikowej aktualizacji - art. 44 ust. 1 pkt 2 u.f.z.o.) daje podstawy do przyjęcia, że dotacja na rzecz przedszkola była wypłacana w wysokości zaniżonej. W skardze przedstawiono szczegółowe wyliczenia dotyczące wysokości dotacji, a następnie podkreślono, że ustalenie prawidłowej wysokości kwoty dotacji należnej skarżącej za 2020r. nie jest możliwe bez rozpatrzenia kwestii legalności dokonywanych w 2020r. aktualizacji podstawowej kwoty dotacji - na podstawie zarządzenia nr [...] Burmistrza Miasta z dnia 14 listopada 2018r. w sprawie określenia szczególnie uzasadnionych przypadków, kiedy dokonywana jest aktualizacja podstawowej kwoty dotacji w dowolnym miesiącu roku budżetowego. W ocenie skarżącej, dokonywanie aktualizacji podstawowej kwoty dotacji w sposób określony w ww. zarządzeniu było niezgodne z prawem, czego efektem było skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Skarżąca stoi na stanowisku, że ocena zgodności z prawem czynności administracyjnej ustalenia i przekazania dotacji oświatowej za 2020r. nie może się odbyć bez ustalenia, czy dokonywane aktualizacje podstawowej kwoty dotacji na podstawie ww. zarządzenia nr [...] Burmistrza Miasta były dokonywane zgodnie z prawem - co uzasadnia wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu uzyskania rozstrzygnięcia w sprawie toczącej się przed Sądem pod sygn. akt l SA/Kr 1161/20. Mając na uwadze powyższe, wniesiono o: 1. zawieszenie postępowania na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem rozstrzygniecie w postępowaniu wszczynanym niniejsza skargą, zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Sądem w sprawie ze skargi skarżącej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym na zarządzenie nr [...] Burmistrza Miasta z dnia 14 listopada 2018r. w sprawie określenia szczególnie uzasadnionych przypadków, kiedy dokonywana jest aktualizacja podstawowej kwoty dotacji w dowolnym miesiącu roku budżetowego (sygn. akt l SA/Kr 1161/20); 2. stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności wobec skarżącej i stwierdzenie uprawnienia do uzyskania dotacji w należnej wysokości, zgodnie z wyliczeniami wskazanymi w uzasadnieniu; 3. zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, co powoduje, iż powinna zostać oddalona w całości. Względnie, może podlegać odrzuceniu. Odnosząc się do argumentów, wskazanych w treści skargi, organ oświadczył, iż dotacja, przekazana na rzecz Niepublicznego Przedszkola "B." w J. została przez organ wyliczona w sposób prawidłowy. Na dowód powyższego, jako załącznik, przedłożono wyliczenie wysokości dotacji należnej dla ww. podmiotu. Wyjaśniono, iż wbrew twierdzeniom podnoszonym w treści skargi, wysokość dotacji na jednego ucznia przedszkola nie wynosi 704,12 zł, a 693,85 zł. Wyliczenia skarżącej oparte zostały na wadliwych założeniach, co skutkowało w nieprawidłowym wyliczeniu kwoty dotacji przypadającej na jednego ucznia, a w konsekwencji błędnym ustaleniu, iż organ przekazał na rzecz przedszkola niewłaściwą (zbyt niską) łączną kwotę dotacji. Następnie organ zauważył, że skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniła, w jaki sposób, organ miał dopuścić się naruszenia regulacji zawartych w z art. 12 w zw. z art. 17 ust. 3 u.f.z.o. Skarżąca przedstawiła wyliczenia, jednakże poza powyższym, w żaden sposób nie uzasadniła, ani nie wykazała, że organ dopuścił się naruszenia wspomnianych regulacji. Brak także sprecyzowania, na czym rzekome naruszenie miałoby polegać. Zauważono również, iż skarżąca nie sprostała ustawowemu obowiązkowi wykazania interesu prawnego - co powoduje, iż złożona przez nią skarga nie spełnia wszystkich wymogów wynikających z p.p.s.a. Wskazano też, że z treści skargi nie wynika, aby zachowany został termin na wniesienie skargi. Organ zwrócił także uwagę, że skarżąca podniosła, iż do nieprawidłowego ustalenia wysokości dotacji, doszło na dzień 30 września 2020r. Brak przy tym jakiejkolwiek innej daty (na takową nie wskazuje sama skarżąca), która mogłaby stanowić datę początkową dla biegu terminu na wniesienie skargi. Tymczasem, konsekwencją ustalenia, iż skarga wniesiona została z przekroczeniem terminu, pozostaje jej odrzucenie. Mając na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie z uwagi na brak naruszeń opisanych w skardze, skarga pozostaje bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a. W myśl powołanej regulacji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r. poz. 2096 oraz z 2019r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że czynności wypłaty dotacji, jako mającej jedynie charakter rachunkowo-księgowy (por. postanowienie NSA z 25 lutego 2014r., sygn. akt II GSK 304/14, CBOSA), a nie władczy, nie da się przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności, o jakich mowa w art. 3 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, z czego a contrario wnioskować należy, że sprawy dotyczące aktów lub czynności w nim niewymienionych nie są objęte właściwością sądu administracyjnego, zatem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargi w tym przedmiocie podlegają odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie A. S. zaskarżyła w całości czynność Gminy M. J. w przedmiocie ustalenia wysokości i przekazania dotacji oświatowej w 2020r. na rzecz jednostki systemu oświaty - Niepubliczne Przedszkole "B." w J.. W ocenie Sądu, czynność taka nie kwalifikuje się, jako czynność przewidziana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z ugruntowanego orzecznictwa sądowego wynika, że za akty lub czynności, o których mowa w 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2, s. 18–19). W orzecznictwie sądowym podkreśla się również, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, co jego wykonywania, a więc formule wykonawczej, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej, kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (por. Z. Kmieciak, Glosa do uchwały NSA z 4 lutego 2008r., sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008, z. 5, poz. 51, s. 350–351). Ponadto należy wskazać, że w art. 47 u.f.z.o. ustawodawca wprost określa, jakie czynności organu dotującego, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednakże zaskarżona przez stronę skarżącą czynność nie wchodzi w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o. Czynność, z jaka mamy do czynienia na gruncie badanej sprawy jest czynnością, o której mowa w art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Przepis art. 34 ust. 1 u.f.z.o. nie został wymieniony w art. 47 tej ustawy. Tym samym, nie powinno budzić wątpliwości, że czynność, polegająca na samej wypłacie środków pieniężnych z tytułu dotacji nie należy do kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie WSA z 8 sierpnia 2019r., sygn. akt I SA/Rz 454/19 oraz postanowienie NSA z 10 kwietnia 2019r., sygn. akt I GSK 453/19, CBOSA). Przedstawiona argumentacja uzasadnia pogląd o niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w sprawie. Właściwą drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę, jest droga postępowania cywilnego, przed sądem powszechnym (por. postanowienie WSA z dnia 30 stycznia 2019r., sygn. akt I SA/Bk 2/19). Wskazując na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.