I SA/Kr 272/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za grudzień 2017 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. na rzecz skarżącego kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 14 września 2020 r. nr [...], którym przedłużono termin zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 150.344 zł, wykazanej w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za grudzień 2017 r., do dnia 31 marca 2021 r., tj. do czasu zakończenia weryfikacji przedmiotowego rozliczenia. Pismem z dnia 29 stycznia 2021 r. Ł. M. wniósł skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., domagając się jego uchylenia wraz z postanowieniem organu I instancji. Pismem z dnia 5 marca 2021 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. poinformował, że powyższa skarga Ł. M. została załatwiona, w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Podkreślenia wymaga, że treść tego przepisu nie budzi żadnych wątpliwości i wynika z niego jednoznacznie, że organ jest uprawniony zastosować art. 54 § 3 p.p.s.a. tylko w takiej sytuacji, w której zamierza uwzględnić skargę w całości, a więc wyłącznie wówczas, kiedy zgadza się w pełni ze stanowiskiem skarżącego, zaprezentowanym w skardze. W konsekwencji prawidłowe zastosowanie art. 54 § 3 p.p.s.a. może prowadzić wyłącznie do wydania rozstrzygnięcia przez organ, zgodnego dokładnie z oczekiwaniami skarżącego. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowym przypadku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. uwzględnił skargę i w dniu 5 marca 2021 r. wydał postanowienie nr [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 21 grudnia 2020 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 14 września 2020 r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 marca 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził, ze zgadza się z podnoszonymi w skardze zarzutami, w tym również z zarzutem naruszenia art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez niespełnienie warunku doręczenia postanowienia w sprawie przedłużenia terminu zwrotu z dnia 21 grudnia 2018 r. przed upływem terminu do dokonania zwrotu wyznaczonego poprzednim postanowieniem z dnia 21 czerwca 2018 r., powodującym konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia z dnia 21 grudnia 2020 r. oraz postanowienia organu I instancji z dnia 14 września 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. zastosował zatem, przewidziany w ww. przepisie tryb tzw. autokontroli. Skoro więc wskazanym wyżej postanowieniem z dnia 5 marca 2021 r., organ orzekł, zgodnie z żądaniem skarżącego, oczywistym jest, że dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co też orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania w kwocie 580 zł orzeczono zaś na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. Na ich wysokość składa się kwota 100 zł tytułem wpisu od skargi, uiszczonego stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193 ze zm.) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).