I SA/Kr 240/26

Sygn. akt I SA/Kr 240/26. [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Inga Gołowska sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2026 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. W R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 21 stycznia 2026 r., nr 1201-IEE.7113.2.203.2025.2.BF, w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym; I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie na rzecz skarżące koszty postępowania w kwocie 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem).

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Limanowej (organ egzekucyjny) prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku I. sp. z o.o. w R. (zobowiązanego, dalej skarżący), na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela Wójta Gminy Mszana Dolna obejmujących zaległości od podatku od nieruchomości na łączną kwotę należności głównej 302.432,56 zł. Organ egzekucyjny zawiadomieniami z 7.06.2022 r. i z 23.10.2023 r. zajął należące do zobowiązanego nieruchomości położone w M. i wezwał zobowiązanego do zapłaty zaległości. Organ egzekucyjny zgodnie z art. 110s § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2026 poz. 268 dalej: "upea") do oszacowania wartości zajętej nieruchomości wyznaczył rzeczoznawcę majątkowego X.Y. Rzeczoznawca sporządziła w dniu 16.12.2024 r. operat szacunkowy z wyceny zajętych nieruchomości. Organ egzekucyjny ukończył opis i oszacowanie zajętych nieruchomości w dniu 7.08.2025 r. i przyjął ich wartość wskazaną w operacie przez rzeczoznawcę. Protokoły opisu i oszacowania nieruchomości doręczono zobowiązanemu w dniu 13.08.2025 r. Zobowiązany pismem z 21.08.2025 r. wniósł zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości. Zarzucił naruszenie: - art. 110m § 1 upea poprzez niewykonanie aktualizacji operatu szacunkowego nieruchomości, co doprowadziło do oznaczenia nieaktualnej wartości nieruchomości, - art. 156 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie, jako prawidłowego i mogącego zostać wykorzystanym na cele postępowania egzekucyjnego nieaktualnego określenia wartości rynkowej nieruchomości, - art. 153-155 ugn w zw. z § 78 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 05.09.2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz.U. z 2023 r. poz. 1832 dalej: rozp. Min. Rozw. i Tech.) dotyczące sposobu dokonania wyceny, - art. 151 ugn poprzez przyjęcie w operacie wartości nieruchomości, która nie odpowiada "definicji rynkowej" w rozumieniu tego przepisu. Wniósł o uchylenie dokonanego opisu i oszacowania wartości nieruchomości i przeprowadzenie ponownego opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zwrócił się o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów na okoliczności wskazane w zarzutach i w treści uzasadnienia. Organ egzekucyjny pismem z 03.09.2025 r. zwrócił się do rzeczoznawcy o zajęcie stanowiska w sprawie zarzutów. Rzeczoznawca pismem z 23.09.2025 r. przedstawiła swoje stanowisko. Wskazała, że w całości podtrzymuje wydaną w sprawie opinię z 16.12.2024 r. Zaznaczyła, że żaden z zarzutów przedstawionych w piśmie pełnomocnika, nie zasługuje na uwzględnienie. Podała, że operat szacunkowy został sporządzony 16.12.2024 r., a protokoły opisu i oszacowania sporządzono 7.08.2025 r., zatem przed upływem 12 miesięcznego okresu, o którym mowa w ugn. Wskazała, że w operacie szacunkowym jest podane, że stan przedmiotu wyceny został określony na dzień wizji w terenie tj. 25.04.2024 r. Wyjaśniła, że późniejsza data operatu, aniżeli wizji na nieruchomości, wynikała z faktu, że podczas wizji w terenie nie została udostępniona rzeczoznawcy dokumentacja budowlana. Wiązało to się z koniecznością złożenia wniosku do Nadzoru Budowlanego o udostępnienie w.w. dokumentacji. Podniosła, że na potrzeby postępowania egzekucyjnego, wycenie nie podlegała przyszła wartość nieruchomości. Podkreśliła, że wycena na której oparto opis i oszacowanie nieruchomości została sporządzona: rzetelnie, zgodnie z przepisami prawa i przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych informacji o nieruchomości wycenianej oraz rynku nieruchomości podobnych. Organ egzekucyjny postanowieniem z 27.10.2025 r. nr 1214-SEE.711.5.2022-6 i nr 1214- SEE.7112.38.2023.94 (I tom akt: karty nr 302-303) uznał za bezzasadne zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości. Zobowiązany złożył zażalenie podtrzymując zarzuty co do opisu i oszacowania takie jak w piśmie z dnia 21.08.2025 r. Do zażalenia dołączył szereg dokumentów, w tym dokumentację fotograficzną aluminiowej stolarki okiennej i dokumentację zawierającą opis konstrukcyjny nieruchomości. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie postanowieniem z 21.01.2026 r. nr 1201- IEE.7113.2.203.2025.2.BF utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi zobowiązanego 29.01.2026 r. Organ wyjaśnił w uzasadnieniu, iż zgodnie z upea opis i oszacowanie wartości nieruchomości obejmuje dwa stadia. W pierwszej kolejności, po bezskutecznym upływie terminu określonego w wezwaniu do zapłaty dochodzonych należności, o którym mowa w art. 110c § 2 upea, skierowanym do zobowiązanego, organ egzekucyjny dokonuje opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości (art. 110m § 1 upea). Do oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ egzekucyjny wyznacza rzeczoznawcę majątkowego, o którym mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami (art. 110s § 1 upea), tj. osobę fizyczną wpisaną do centralnego rejestru rzeczoznawców majątkowych (art. 193 ust. 1 w związku z art. 191 ust. 1, art. 177 ust. 1 i art. 174 ust. 2 ugn). W drugim stadium, rzeczoznawca dokonuje oszacowania wartości nieruchomości niezwłocznie po wyznaczeniu go przez organ egzekucyjny. Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 110 u § 2 upea, jeżeli w stanie nieruchomości, w okresie pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowaniem jej wartości a wyznaczonym terminem licytacji zajdą istotne zmiany, organ egzekucyjny może przeprowadzić dodatkowy opis i oszacowanie wartości nieruchomości. W omawianej sprawie operat szacunkowy z 16.12.2024 r. stanowiący podstawę protokołów oszacowania wartości nieruchomości sporządzonych przez organ egzekucyjny, został wykonany przez uprawnioną do tego osobę posiadającą specjalne wiadomości z zakresu szacowania nieruchomości (nr uprawnień [...]). Czynności dotyczące opisu i oszacowania nieruchomości zostały przeprowadzone 7.08.2025 r. w siedzibie Urzędu Skarbowego w Limanowej. O czynnościach zobowiązany został poinformowany. Odnosząc się zatem do zarzutów dotyczących opisu i oszacowania wartości nieruchomości stwierdzono, że wszystkie istotne elementy dotyczące wyceny nieruchomości zawarte w protokołach opisu i oszacowania wartości nieruchomości znajdują odzwierciedlenie w operacie szacunkowym, sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego. Operat szacunkowy zawiera informacje niezbędne przy dokonywaniu wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, w tym: wskazanie podstaw prawnych i uwarunkowań dokonanych czynności, rozwiązań merytorycznych i przedstawienia toku obliczeń. Analiza treści protokołów opisu i oszacowania wartości nieruchomości jednoznacznie wskazuje również, że w pełni odpowiadają one wymogom określonym w art. 110r § 1 upea. Protokoły zawierają wszystkie niezbędne w.w. elementy. Nie uchybiają również regulacjom zawartym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 maja 2014r. w sprawie szczegółowego sposobu przeprowadzenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości (Dz. U. z 2014 r, poz 742). W sporządzonym przez rzeczoznawcę operacie szacunkowym, stanowiącym integralną część protokołów, zawarty został dokładny opis i wycena działek objętych KW nr [...]; KW nr [...] i KW nr [...] położonych w miejscowości R. Łączna powierzchnia działek wynosi 0,7961 ha. Rzeczoznawca podała, że konieczne było sporządzenie łącznego opisu i wyceny działek ewidencyjnych (za wyjątkiem działki nr [...]), z uwagi na znajdujący się na działkach zakład produkcyjno-magazynowy wraz z urządzonymi placami oraz zbiornikiem pożarowym. Budynek oraz zagospodarowanie terenu zostało posadowione na kilku działkach, co wyklucza ich wydzielenie oraz oddzielną licytację. Rzeczoznawca wskazała, że łączna wartość prawa własności nieruchomości gruntowej stanowiącej w.w. działki wynosi 7.818.464 zł: z czego wartość działki ewidencyjnej nr [...] wynosi 126.495, a pozostałych działek ewidencyjnych 7.691.969 zł. Rzeczoznawca podała, że wynik końcowy wyceny opiera się na analizie rynku podobnych nieruchomości do wycenianej nieruchomości oraz na podstawie obliczeń według metody porównywania parami mieszczącej się w podejściu porównawczym. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie stwierdził, że ani organ egzekucyjny, ani organ odwoławczy nie mają kompetencji do oceny merytorycznej sposobu i prawidłowości wyboru metody wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę majątkowego. Organ egzekucyjny nie ma kompetencji do oceny merytorycznej dokonanej wyceny, niemniej ma prawo do odniesienia się do stawianych zarzutów, co też uczynił. Postępowanie w sprawie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości nie służy do kwestionowania metodologii wyceny przyjętej przez rzeczoznawcę majątkowego. Niezależnie od powyższego organ egzekucyjny po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego odniósł się do stanu prawnego i argumentów podnoszonych przez zobowiązanego. Protokoły opisu i oszacowania wartości nieruchomości spełniają wymagania przepisu art. 110r § 1 upea oraz rozp. Min. Rozw. i Tech. sprawie szczegółowego sposobu przeprowadzenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, określającego elementy, jakie musi obligatoryjnie zawierać protokół opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Protokoły te zostały poprzedzone uzyskanym w oparciu o art. 110s upea, na wniosek organu egzekucyjnego, operatem szacunkowym określającym wartość rynkową nieruchomości, sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego. Operat wykorzystany do sporządzenia protokołów opisu i oszacowania wartości nieruchomości nie wymagał aktualizacji. Ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie nie wynika, aby w stanie nieruchomości zaszły istotne zmiany, które uzasadniałyby sporządzenie dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zobowiązany zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia: a. art. 75 § 1 kpa, art, 77 kpa oraz art. 80 kpa w zw. z art. 7 kpa oraz art. 11 kpa, poprzez brak prawidłowej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz utrzymanie w mocy postanowienia, które oparte zostało na postępowaniu przeprowadzonym bez należytego rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, co prowadziło do bezpodstawnego uznania, iż zarzuty są bezzasadne, w szczególności w świetle braku przeprowadzenia dowodów w postaci dokumentacji zawierającej opis konstrukcyjny nieruchomości, wydruku MPZP działki o nr ewid. [...] oraz dokumentacji fotograficznej aluminiowej stolarki okiennej, które jasno wskazywały na nierzetelne sporządzenie operatu; b. naruszenie art 107 § 3 kpa w zw. z art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 9 kpa oraz art 11 kpa, poprzez brak należytego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w tym w szczególności nazbyt ogólne i niejasne wskazanie przyczyn wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nieodnoszące się do przedmiotu sprawy; c. naruszenie art. 110m § 1 upea poprzez jego niezastosowanie poprzez brak zlecenia przez organ aktualizacji operatu szacunkowego nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji i zakończenie procedury, co w efekcie doprowadziło do oznaczenia nieaktualnej wartości nieruchomości; w konsekwencji czego, organ dokonał błędnych istotnych ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym polegających na błędnym uznaniu, iż organ egzekucyjny, jak również organ II instancji, nie mają podstaw do kwestionowania wartości nieruchomości oszacowanej przez rzeczoznawcę majątkowego, podczas gdy organ egzekucyjny powinien zgodnie z dowodami formalnie, zbadać czy operat szacunkowy zawiera rzetelną i aktualną wycenę nieruchomości, a co za tym idzie zbadać zgodność ze stanem faktycznym, a w szczególności czy w stosunku do nieruchomości operat został sporządzony w sposób zgodny z przepisami obowiązującego prawa, w sytuacji gdy przedstawiony przez skarżącego materiał dowodowy jasno wskazuję, że rzeczoznawca nie uwzględnił kluczowych danych; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a. art. 156 ust. 3 ugn, poprzez przyjęcie jako prawidłowego i mogącego zostać wykorzystanym na cele postępowania egzekucyjnego, nieaktualnego określenia wartości rynkowej przedmiotu wyceny, nieaktualnego stanu faktycznego jak i prawnego przedmiotu wyceny oraz dokonanie oględzin i wywiadu terenowego na więcej niż 12 miesięcy wstecz, licząc do dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, przy czym nie wzięto pod m. in. uwagę prac wykonanych po tym terminie, które to znacząco zwiększyły wartość nieruchomości; b. naruszenie art. 153-155 ugn w zw. z § 78 rozp. Min. Rozw. i Tech.- poprzez dokonanie wyceny tylko na podstawie wykonanej analizy rynku podobnych nieruchomości do wycenianej nieruchomości oraz na podstawie wykonanych obliczeń według metody porównywania parami, podczas gdy z operatu wynika, że analiza nie brała pod uwagę realnie przeprowadzonych transakcji sprzedaży nieruchomości podobnych w ostatnim czasie, co uniemożliwia dokonanie porównania pod względem oceny ich prawdopodobieństwa i aktualności; c. naruszenie art. 151 ugn poprzez przyjęcie w operacie wartości nieruchomości, która nie odpowiada definicji rynkowej w rozumieniu tego przepisu. Zobowiązany wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 – dalej "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. – następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Skarga jest uzasadniona z uwagi na naruszenie przez organy przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.), poprzez błędną ocenę prawidłowości sporządzonego operatu szacunkowego, polegającą na przedwczesnym zaaprobowaniu jego wyników pomimo pominięcia przy oszacowaniu istotnych elementów mogących wpłynąć na końcowy wynik, a zasadnie wskazanych w zgłoszonych zarzutach. O ile zatem sama czynność sporządzenia protokołu opisu i oszacowania dokonana 7 sierpnia 2025r. opierała się na wykorzystaniu operatu z 16 grudnia 2024r., a więc formalnie w dopuszczalnym przez przepisy okresie możności ich legalnego wykorzystania, to jednak skarżone organy pominęły i bezpodstawnie nie uwzględniły istotnych okoliczności występujących w kontrolowanej sprawie, w tym specyfiki szacowanych nieruchomości, na których znajdowały się budynki w stanie tzw. surowym, co wprost wynika ze sporządzonych fotografii, a zobowiązany nadal prowadzi działalność i dokonuje rozbudowy. Operat nie odzwierciedlał faktycznego ani prawnego stanu nieruchomości na dzień sporządzenia, gdyż jak sam rzeczoznawca majątkowy wskazał, opierał się na oględzinach i wywiadzie terenowym przeprowadzonym w kwietniu 2024r., a zatem osiem miesięcy wcześniej, niż data sporządzenia operatu. Dotyczyło to nie uwzględnienia robót wykonanych po dacie oględzin, w tym m.in. wykonania elewacji z ociepleniem, instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej i hydraulicznej, a więc nieuwzględnienie poniesionych nakładów, a co szczególnie istotne wydanych prawomocnych decyzji o pozwoleniu na budowę dwóch kolejnych obiektów: budynku usługowo-mieszkalnego o powierzchni około 260 m2 oraz hali produkcyjno-magazynowej o powierzchni około 600 m2, przy czym usytuowanie hali znajduje się częściowo na działce objętej operatem (nr [...]) przesądzając o gospodarczym znaczeniu dla wycenianej nieruchomości. Powyższe odnieść też należy do de facto również nieprawidłowej, w efekcie zaistniałej w/w luki czasowej, kwalifikacji planistycznej nieruchomości, gdyż teren szacowanej działki nr [...] został oceniony w operatach jako oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako "MN - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna", podczas gdy w już obowiązującym od 19 grudnia 2024r. nowym planie figuruje on jako "3P - działki usługowe", co może istotnie podnosić lub zmienić wartość rynkową nieruchomości. O ile zatem przeznaczenie działki w planie miejscowym zostało zmienione uchwałą Nr VIII/71/24 Rady Gminy Mszana Dolna z dnia 22 listopada 2024 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Mszana Dolna dla sołectwa R. - etap l, która weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego, czyli 19 grudnia 2024 r., a zatem już po dniu sporządzenia operatu szacunkowego, ale było to zaledwie trzy dni po sporządzeniu operatu i rzeczoznawca powinien był wiedzieć, że plan taki już uchwalono i już niebawem będzie obowiązywał. Oczywistym jest, iż zawsze istnieje pewna luka czasowa pomiędzy oględzinami czy innymi koniecznymi dla prawidłowego odzwierciedlenia stanu nieruchomości czynnościami składającymi się na ustalenie takiego stanu, to jednak podstawowym wymogiem rzetelności czynności biegłych, następnie kontrolowanych przez organy, jest aby ta luka nie powodowały pominięcia istotnych elementów faktycznych, czy prawnych wpływających na wartość szacowanych nieruchomości. Tymczasem w kontrolowanej sprawie ten odstęp czasowy był na tyle duży, że w czasie jego trwania mogły nastąpić i jak się następnie okazało nastąpiły istotne zmiany, które ze względu na stwierdzone już w trakcie wizji terenowej cechy badanych nieruchomości, na które biegły powinien być przygotowany, a przynajmniej konkretnie się do nich odnieść w zakresie oceny ewentualnego wpływu na wartość nieruchomości, a nie pominąć je lakonicznym stwierdzeniem, iż "podczas wizji w terenie, jak również w terminie późniejszym, rzeczoznawca majątkowy nie został poinformowany o powyższym fakcie. Nadto wyjaśniam, że operacie szacunkowym w pkt KLAUZULE l ZASTRZEŻENIA znajduje się zapis: "Wycena nieruchomości opiera się na oględzinach nieruchomości dokonanych podczas wizji lokalnej oraz na pozyskanych informacjach i dokumentach. Zakłada się, że autorowi opracowania zgłoszono wszystkie znane okoliczności mające wpływ na oszacowanie nieruchomości. Niemniej jednak na potrzeby postępowania egzekucyjnego, wycenie nie podległa przyszła wartość nieruchomości" (por. wyjaśnienia biegłego z 23.09.2025r. k. 300). W zakresie zaś zmiany planu miejscowego nieuwzględnienie już uchwalonego nowego planu miejscowego, czekającego na wejście w życie, musi jawić się jako nierzetelne działanie, co organy pominęły. Podobnie rzecz ma się z błędnym wskazaniem przy dokonywanej wycenie, rodzaju stolarki okiennej jako PVC, podczas gdy w rzeczywistości zastosowano stolarkę aluminiową, istotnie droższą i mogącą podnieść zasadniczo wartość nieruchomości, na którą to udokumentowaną wartość i cenę zakupu wskazano w zarzutach do opisu i oszacowania. W zakresie operatów szacunkowych, w orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się, że organy administracyjne mają obowiązek ocenić jego wartość dowodową na podstawie art. 80 kpa (por. wyrok NSA z 26 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 459/2005). Operat szacunkowy winien spełniać wymogi formalne określone w rozporządzeniu w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, jak i opierać się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości (wyrok NSA z 8 lutego 2008r., sygn. akt II OSK 2012/06, publ. Lex nr 437627). Z kolei organ administracji winien wyczerpująco ocenić operat szacunkowy, zaś w razie jakichkolwiek wątpliwości, co do jego prawidłowości podjąć działania zmierzające do usunięcia tych wątpliwości. Uchybienie organów w niniejszym postępowaniu to zatem wyżej opisana błędna ocena prawidłowości operatu. W ocenie sądu biegły, a w ślad za nim również organy, nie odniosły się rzetelnie także do pozostałych podnoszonych przez skarżącego zarzutów o pominięciu niektórych elementów nieruchomości, czy wyposażenia budynku. W operacie wskazano na takie cechy rynkowe istotne przy obliczaniu wartości nieruchomości, jak standard wykończenia czy stan techniczny. W związku z powyższym należało wyjaśnić, czego nie uczynił zarówno biegły jak i nie skontrolowały organy, czy wskazywane elementy nie mieszczą się w katalogu cech rynkowych i czy nie mogą przez to wpływać na ostateczną wysokość wyceny. Z przedstawionych powodów dokonana przez sąd kontrola zaskarżonego postanowienia w aspekcie kryteriów tej kontroli nakreślonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c) p.p.s.a., a przy tym przy zastosowaniu art. 134 § 1 tej ustawy dała podstawę do przyjęcia, że doszło w sprawie do naruszenia prawa procesowego w sposób, który może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzupełnienie operatu szacunkowego celem usunięcia wyartykułowanych wyżej błędów może doprowadzić do innego wyniku w zakresie określenia wartości egzekwowanej nieruchomości, a tym samym wpłynąć na treść opisu i oszacowania. W ponownym postępowaniu organy odniosą się do wszystkich podniesionych zarzutów egzekucyjnych, w tym w zakresie dopuszczalności objęcia wyceną działek [...], dokonując własnej oceny prawidłowości sporządzonego operatu szacunkowego, a w razie potrzeby zwracając się do biegłego o dodatkowe wyjaśnienia lub o jego uzupełnienie. Mając powyższe na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.