I SA/Kr 234/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. Sp. k. we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za III i IV kwartał 2014 r. oraz podatku od towarów i usług za XII 2014 r. postanawia skargę odrzucić.

Pismem z dnia 29 stycznia 2020 r. strona skarżąca C. Sp. z o.o. Sp. k. we W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 17 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za III i IV kwartał 2014 r. oraz podatku od towarów i usług za XII 2014 r. Skarga zawierała braki. Wezwaniem z dnia 23 maca 2020 r. wezwano stronę skarżącą, m.in. do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynika upoważnienie osoby, która podpisała skargę do występowania w imieniu skarżącej spółki przed WSA lub sądami administracyjnymi (np. odpis z KRS), potwierdzającego umocowanie w dacie wniesienia skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczano w dniu 31 maca 2020 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia żądany brak skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl z kolei art. 29 p.p.s.a. wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. W myśl art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skoro żądany brak formalny skargi nie został uzupełniony, pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o skutkach nie wykonania wezwania Sądu, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia, o odrzuceniu skargi.