I SA/Kr 209/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Inga Gołowska sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2021r. sprawy ze skargi T. F. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy rozliczenia dotacji celowej w ramach programu rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarze Gminy Miejskiej K.; oddala skargę.

Pismem z 16 grudnia 2020r. Prezydent Miasta K. odmówił T. F. rozliczenia dotacji celowej w ramach programu rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarze Gminy Miejskiej K., a to z uwagi na to fakt, że do dnia przewidzianego w umowie, jako realizacja zadania, nie dokonał on wydatku w postaci opłacenia faktury nr 1132/11/2020 z dnia 12.11.2020 roku, w której T. F. oraz wykonawca potwierdzili realizację zadania objętego przedmiotową dotacją; nie został dołączony dokument potwierdzający poniesienie wydatku w postaci opłacenia kwoty faktury w wysokości 25 000,00 zł na rachunek bankowy E. Spółka z o.o. Spółka Komandytowa (wykonawcy zadania), w terminie realizacji zadania, czyli do dnia 13 listopada 2020r. Pismem z 25 stycznia 2021r. T. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Prezydenta Miasta K. polegającą na odmowie skarżącemu rozliczenia dotacji celowej z budżetu Gminy Miejskiej K. w ramach programu rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarze Gminy Miejskiej K. na termomodernizację budynku położonego w K. przy ul. [...] w ramach zawartej pomiędzy stronami umowy. Podano, że żadna z przesłanek opisanych w § 8 umowy uzasadniających odmowę wypłacenia dotacji nie ziściła się. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wedle art. 146 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności, natomiast art. 146 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w sprawie skarg na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Zarzuty przedstawione w skardze są niezasadne, stąd skarga podlega oddaleniu. Nie sposób przyjąć, aby sporną fakturę bez wykazania jej faktycznego opłacenia, skarżący mógł złożyć po 13 listopada 2020r. Zgodnie z uchwałą nr XXXVI/915/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26.02.2020 r. w sprawie przyjęcia Programu Rozwoju Odnawialnych Źródeł Energii na obszarze Gminy Miejskiej Kraków, inwestor zobowiązany jest do rozliczenia dotacji w terminie określonym w umowie, czyli w przypadku umowy nr [...] z 5.11.2020 r., zawartej pomiędzy T. F., a Gminą Miejską K. - do dnia 13 listopada 2020 roku (§ 30 ust. 1 pkt 1 uchwały). T. F. złożył wniosek o rozliczenie dotacji dnia 12.11.2020 r. (data wpływu do organu), jednak nie wypełnił wszystkich wymaganych warunków, a to wobec faktu, że do Protokołu odbioru końcowego i przekazania do użytkowania zadania zrealizowanego w ramach Programu rozwoju odnawialnych źródeł energii na obszarze Gminy Miejskiej K. z dnia 12.11.2020 roku oraz faktury nr 1132/11/2020 z dnia 12.11.2020 roku, w których T. F. oraz wykonawca potwierdzili realizację zadania objętego przedmiotową dotacją, nie został dołączony dokument potwierdzający poniesienie wydatku w postaci opłacenia kwoty faktury w wysokości 25 000,00 zł na rachunek bankowy wykonawcy, w terminie realizacji zadania, czyli do dnia 13 listopada 2020r. Wobec tego niewadliwie przyjął organ, że Gmina Miejska K. zobowiązała się do przekazania dotacji celowej na dofinansowanie kosztów realizacji zadania do wysokości 60% kosztów kwalifikowanych – rozumianych, jako maksymalny koszt jednostkowy kwalifikowany dla realizacji zadania, w wysokości określonej w umowie, poniesionych po jej zawarciu, jednakowoż wydatek poniesiony przez T. F. w terminie po dniu 13 listopada 2020 roku, nie stał się wydatkiem do współfinansowania z przedmiotowego Programu. Do współfinansowania kwalifikuje się bowiem jedynie wydatek, który został faktycznie poniesiony przez beneficjenta, czyli wydatek poniesiony w znaczeniu kasowym, jako rozchód środków pieniężnych z rachunku bankowego, czy z kasy beneficjenta. Trafnie wywodzi organ, że dowodem poniesienia wydatku jest zapłacona faktura, czy inny dokument księgowy o równoważnej do faktury wartości dowodowej. Za datę poniesienia wydatku pieniężnego dokonanego kartą płatniczą lub - jak w niniejszym przypadku - przelewem - przyjmuje się datę obciążenia rachunku bankowego. Złożone w Urzędzie Miasta K. dnia 26.11.2020 r. potwierdzenie przelewu - tytuł operacji: FAKTURA NR 1132/11/2020 na konto wystawcy faktury na kwotę 25 000,00 zł zostało opłacone po terminie wymaganym zawartą pomiędzy stronami umową dotacyjną, tj. dopiero w dniu 25.11.2020 r. Skoro tak, to wydatek nie kwalifikuje się do współfinansowania z dotacji celowej z budżetu Gminy Miejskiej K.. Słusznie także zauważa organ, że umowa zawarta pomiędzy inwestorem, a wykonawcą, jako umową wzajemna w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego (art. 487 k.c.) mogła zostać uznana za wykonaną z chwilą spełnienia świadczeń przez każdą z jej stron tzn. wykonawca wykonał zleconą mu usługę i otrzymał z tego tytułu wynagrodzenie (świadczenie wzajemne). Umowa została więc ostatecznie wykonana dopiero w dacie zapłaty przez skarżącego należności wynikającej z faktury vat, tj. dopiero 25.11.2020r. W konsekwencji dla oceny kompletności wniosku o rozliczenie dotacji konieczne było przedłożenie przez inwestora potwierdzenia zapłaty za zrealizowane przez przedsiębiorcę zadanie do dnia wskazano w umowie, jako dzień złożenia wniosku o rozliczenie dotacji. Obowiązek taki, jak zasadnie konstatuje organ, wynika wprost z §4 ust. 4 pkt 5 w zw. z §4 ust. 1 i w zw. z §3 ust. 3 umowy, której treść (wzór) został określony aktem prawa miejscowego (uchwałą), a która nie została zakwestionowana przez organ nadzoru; w konsekwencji przedmiotowo istotne elementy umowy przesądzają istnienie tego obowiązku. W oparciu o przepisy w/w uchwały Rady Miasta Krakowa oraz w świetle zasad dyscypliny finansów publicznych, w szczególności art. 8 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, Prezydent Miasta K. nie miał podstaw dla wypłaty skarżącemu dotacji na podstawie złożonego przez niego wniosku o jej rozliczenie. Dotacje celowe są to podlegające szczególnym zasadom rozliczenia środki publiczne, których wydatkowanie musi być realizowane zgodnie z przepisami prawa. Nieprawidłowe postępowanie w sprawie o rozliczenie dotacji może być w przyszłości podstawą do stwierdzenia naruszenia dyscypliny finansów publicznych i skutkować koniecznością zwrotu dotacji wraz z ustawowymi odsetkami. Stąd argumentacja odnosząca się do nieprawidłowego poinformowania skarżącego o skutkach niezachowania w/w terminu nie może odnieść skutku w postaci zmiany warunków umowy z którymi wiążą się bezwzględne zasady rozliczania dotacji oraz dyscyplina finansów publicznych. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a. skargę oddalił.