I SA/Kr 2/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 3 października 2024 r. nr SKO.Pod/4140/717/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącego kwotę 728,00 zł (siedemset dwadzieścia osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 3 października 2024 r. nr SKO.Pod/4140/717/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2024 r. poz.935 – dalej: p.p.s.a.), tj. uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 3 października 2024 r. znak: SKO.Pod/4140/717/2024 w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 8 marca 2024 r. w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2023 znak: PD-01-1.3120.4.374886.2024.DL w części, w której Prezydent Miasta Krakowa ustalił podatek od nieruchomości dla skarżącego w kwocie 5759,00 zł oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 8 marca 2024 r. w części, w której Prezydent Miasta Krakowa ustalił podatek od nieruchomości dla skarżącego w kwocie 5759,00 zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wskazało, że w wyniku autokontroli dokonanej na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., decyzją z dnia 31 grudnia 2024 r. znak: SKO.SA/420/1201/2024 uchyliło zaskarżoną w przedmiotowej sprawie decyzję z dnia 3 października 2024 r. znak: SKO.Pod/4140/717/2024 w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 8 marca 2024 r. w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2023 znak: PD-01-1.3120.4.374886.2024.DL w części, w której Prezydent Miasta Krakowa ustalił podatek od nieruchomości dla skarżącego w kwocie 5759,00 zł, płatny w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji oraz uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 8 marca 2024 r znak: PD-01-1.3120.4.374886.2024.DL (po wznowieniu postępowania) w części, w której Prezydent Miasta Krakowa ustalił podatek od nieruchomości dla skarżącego w kwocie 5759,00 zł i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta Krakowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem jedną z "innych przyczyn" bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego skutkującą jego umorzeniem jest wydanie przez organ aktu autokontrolnego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Wydany w trybie autokontroli akt zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i jest aktem organu II instancji. Wydanie takiego aktu, co do zasady, powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Wówczas Sąd bada, czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. np. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 1999 r., sygn. akt OPS 16/99, ONSA 2000, nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III.). Stwierdzić należy, że zaskarżona w przedmiotowej sprawie decyzja została uchylona przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. zgodnie z żądaniem zawartym w skardze. Skoro po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego doszło do skutecznego wyeliminowania zaskarżonej części decyzji z obrotu prawnego, to brak jest możliwości dalszego prowadzenia postępowania sądowego, w szczególności merytorycznego rozpoznania sprawy. Zasadne jest zatem umorzenie zainicjowanego postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego (pkt 1 postanowienia). Zgodnie art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego w kwocie 728,00 zł (pkt 2 sentencji) na podstawie art. 201 § 1, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2023r. poz. 1964).