I SA/Kr 19/26

Kraków, dnia 20 lutego 2026r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2026r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. S. na decyzję Wójta Gminy Zawoja z dnia 17.11.2025r. nr FP.3120.1.147.2025.PS, w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty; postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca pismem z dnia 20.12.2025r. sprecyzowanym pismem z dnia 28.01.2026r. zakwestionowała w skardze do WSA w Krakowie decyzję Wójta Gminy Zawoja z dnia 17.11.2025r. nr FP.3120.1.147.2025.PS w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty oraz motywy tego rozstrzygnięcia, podnosząc błędny pomiar przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a.") W sprawie zaskarżona została decyzja organu I instancji. Jak wprost wynika z art. 52 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zatem zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie niedopuszczalnej konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na decyzję organu pierwszej instancji jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.