I SA/Kr 18/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za lipiec 2009 r., postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za lipiec 2009 r., J.O. (dalej: skarżący) zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki albowiem doprowadzi do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co spowoduje załamanie się i tak trudnej już sytuacji finansowej skarżącego. Uniemożliwi mu to również spłatę dotychczasowych zobowiązań, co będzie skutkowało kolejnymi postępowaniami egzekucyjnymi i nieodwracalnie zwiększonymi kosztami obsługi długu. To stwarza ryzyko powstania znacznej szkody i niemożliwe do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że brak wstrzymania wykonania decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chociażby w postaci powstania znacznych kosztów obsługi zadłużenia związanych z prowadzoną egzekucją. Skarżący nie dysponuje bowiem środkami na pokrycie należności wynikającej z decyzji, co wynika pośrednio ze złożonego oświadczenia o majątku i dochodach. Dodatkowo Sąd miał na uwadze, że zgodnie z oświadczeniem skarżący jest aktualnie jedynym żywicielem rodziny, a zatem skutki wykonania decyzji względem skarżącego w jego obecnej sytuacji materialnej będą bezpośrednio odnosić się do rodziny skarżącego będącego na jego utrzymaniu. Ta okoliczność zdaniem Sądu również stwarza zagrożenie powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.