I SA/Kr 173/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej K. i Rady Miasta K. na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia 10 listopada 2021 r., znak: [...], postanawia -odrzucić skargę Rady Miasta K. -

Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. rozstrzygnięciem nadzorczym z 10 listopada 2921 r., znak: [...], stwierdziło nieważność uchwały Rady Miasta K. Nr [...] z 6 października 2021 r. zmieniającej uchwałę Nr [...] w sprawie zasad udzielania i rozliczania dotacji celowej na zadania służące ochronie zasobów wodnych. Skargę na powyższą uchwałę do WSA w Krakowie wniosła Gmina Miejska K. i Rada Miasta K.. W odpowiedzi na skargę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. wniosło o odrzucenie skargi Rady Miasta K. jako podmiotu nieuprawnionego do złożenia skargi z uwagi na brzmienie art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2022 r., poz. 559 ze zm., dalej: u.s.g.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga Rady Miasta K. podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 98 ust. 3 u.s.g., jako niedopuszczalna. Jak to już wielokrotnie wyjaśniano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a stanowisko to w pełni podziela Sąd orzekający, legitymację do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego posiada wyłącznie gmina, a kwestię tę w sposób jednoznaczny normuje art. 98 ust. 3 u.s.g.: "Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze." Zaskarżenie bowiem rozstrzygnięcia nadzorczego jest środkiem obrony konstytucyjnie chronionej samodzielności gminy i w związku z tym tylko gminie służy skarga do sądu administracyjnego (por. m. in. tezę wyroku NSA z dnia 8 marca 2005 r. OSK 1229/04). Taka sytuacja zresztą miała w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium RIO z 10 listopada 2021 r. zaskarżyła również Gmina Miejska K. . Skoro zatem legitymację do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego posiadała wyłącznie Gmina Miejska K. , to Radzie Miasta K. nie przysługiwało prawo wystąpienia imieniem własnym ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na omawiane rozstrzygnięcie nadzorcze, nawet mimo ewentualnego wpływu na Jej interes prawny. Uprawnienie do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze ma wyłącznie gmina, a wobec tego inne podmioty nie mogą wnieść skargi z powołaniem się na to, że mają w tym interes prawny. W tym przypadku legitymacja do wniesienia skargi wynika z art. 98 ust. 3 u.s.g., a przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm., dalej: p.p.s.a.) nie ma zastosowania (por. postanowienie NSA z 29 października 2013 r., II OSK 2691/13). Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę Rady Miasta K. w przedmiotowej sprawie na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 98 ust. 3 u.s.g.