I SA/Kr 162/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2016 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2016 r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie z wniosku o ustanowienie adwokata

Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r. Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał M. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. w dniu 5 kwietnia 2017 r. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adw. K. B. – Smolik, wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy Pl. [...] w K.. Wyznaczona Pani Mecenas reprezentowała skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a następnie sporządziła opinię z dnia 16 października 2017 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2017 r. Pismem z dnia 30 października 2017 r. M. P., powołując się na trudną sytuację materialną i pogorszenie stanu zdrowia, zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu, który sporządzi skargę kasacyjną od orzeczenia tego Sądu z dnia 9 sierpnia 2017 r. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jak wskazano wyżej w toku niniejszego postępowania przyznano już skarżącej M. P. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Możliwość jego utraty została wyraźnie wskazana w art. 249 i 251 p.p.s.a. Przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała (art. 251 p.p.s.a.), albo może być stronie cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 p.p.s.a.). Jeżeli zatem nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w tych przepisach, to strona z przyznanego jej prawa pomocy może korzystać na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który upoważniałby stronę do żądania w drodze kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wyznaczenia innego pełnomocnika w sytuacji, gdy ten wyznaczony nie spełnił jej oczekiwań w zakresie czynności procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I OZ 654/11). Z tych względów orzekający nie ma możliwości ponownego rozstrzygania o przyznaniu prawa pomocy w sytuacji gdy strona z takiego prawa już korzysta, a nie zostało ono cofnięte lub nie wygasło. Podobne stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05, w którym stwierdzono, że jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Konkludując, skoro skarżąca M. P. korzysta w niniejszym postępowaniu z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego pełnomocnika. Nie ma bowiem prawnej możliwości ponownie przyznania jej prawa, które już raz w tym postępowaniu uzyskała. W tym stanie rzeczy rozpoznanie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu stało się zbędne, co skutkuje umorzeniem postępowania z tego wniosku. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.