I SA/Kr 1613/13

I SA/ Kr 1613/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 czerwca 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Marcina Piotrowskiego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania podatkowego w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia o nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M.P. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. F. – od Skarbu Państwa, kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych ), podwyższoną o należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej przyznanej z urzędu pomocy prawnej

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu S.G.prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, w osobie adwokata M.P. W dniu 2 czerwca 2014 r. do WSA w Krakowie wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu, w którym informuje on o sporządzeniu opinii o brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 15 stycznia 2014 r. oraz wnosi o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Do pisma dołączona została stosowna opinia. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 18 ust.1 pkt 1 lit"c", §18 ust.1 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.