I SA/Kr 132/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2020r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji celowej z tytułu dofinansowania kosztów inwestycji z zakresu ochrony środowiska postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

H. J. zakwestionowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2020r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji celowej z tytułu dofinansowania kosztów inwestycji z zakresu ochrony środowiska. W skardze zawarto jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K.. Wniesiono także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów, a to: kopii zaświadczenia z dnia 1 października 2020r. z ZUS; kopii zeznań podatkowych PIT-28 z lat 2018, 2019 na wykazanie faktu: treści w nich zawartej, trudnej sytuacji finansowej skarżącej, uprawdopodobnienia konieczności wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione ze względu na wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową skarżącej. Jej wykonanie mogłoby spowodować nieodwracalną szkodę. Skarżąca jest emerytką. Miesięcznie pobiera emeryturę w wysokości 1221,87 zł (netto). Ze względu na panującą sytuację epidemiologiczną została zmuszona zrezygnować z wykonywania działalności gospodarczej w lutym 2020r. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, uzyskała niewielkie przychody, które w całości zostały przeznaczone na bieżące potrzeby. Wskazano, że prócz nieruchomości przy ul. [...] w K., skarżąca nie posiada oszczędności ani majątku ruchomego o znacznej wartości. Skarżąca nie jest w stanie zwrócić jednorazowo kwoty 50.000,00 zł. W domu przy ul. [...] zamieszkuje wraz z córką i wnuczką. Brak wstrzymania wykonalności decyzji będzie miał negatywny wpływ na trudną sytuację majątkową skarżącej i jej bliskich. Mając na względzie wskazane okoliczności, wniesiono o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie przez stronę we wniosku jednej z dwóch alternatywnych przesłanek, tj. możliwości zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z 12 czerwca 2014r. sygn. akt I FZ 168/14; postanowienie NSA z 16 lipca 2008r., sygn. akt II GZ 139/08, LEX nr 493849). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, {w:} B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205 oraz powoływane tam postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, publik, http://orzeczenia, nsa.gov.pl/). Należy podkreślić, że w postępowaniu w sprawie zastosowania środka ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonalności decyzji, Sąd orzeka w tej sprawie wyłącznie na podstawie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., w oderwaniu od głównego wątku postępowania. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007r., sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007 Nr 4. poz. 77) ustawodawca nie wiąże - choćby w najmniejszym stopniu - wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc, sąd administracyjny, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może, choćby wstępnie badać, czy zaskarżona decyzja, dotknięta jest wadą, uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Prowadzi to do konkluzji, że instytucja ochrony tymczasowej nie jest elementem składowym sądowej kontroli administracji, lecz instytucją procesową, umożliwiającą wykonywanie tej kontroli na wypadek konieczności zastopowania następstw zaskarżonej decyzji. Należy zatem stosować ją w sytuacji, gdy wpłynie stosowny wniosek, a niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, mogłoby unicestwić cel kontroli, zainicjowanej wniesieniem skargi, poprzez niemożność wykonania późniejszego wyroku. Przystępując do oceny przedmiotowego wniosku, w ocenie Sądu, analiza okoliczności przedmiotowej sprawy, w odniesieniu do przywołanych powyżej przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, prowadzi do konstatacji, iż rozpoznawany wniosek, zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że wniosek zawiera pełne uzasadnienie, wskazuje na konkretne okoliczności, które składają się w logiczną całość i przemawiają za jego zasadnością. Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, że na gruncie przedmiotowej sprawy, skarżąca uzasadniła swój wniosek, wskazując na okoliczności, które jej zdaniem, przemawiają za zasadnością ww. żądania. Ponadto, przedstawione we wniosku okoliczności, wykazane zostały dokumentami, zawartymi w aktach sprawy, jest to m.in. kopia zaświadczenia z dnia 1 października 2020r. z ZUS; kopia zeznań podatkowych PIT-28 z lat 2018, 2019. Dokumenty te wskazują na trudną sytuację finansową skarżącej. Sąd, oceniając przedmiotowy wniosek, wziął przede wszystkim pod uwagę okoliczność, że skarżąca jest emerytką i pobiera miesięcznie emeryturę w wysokości 1221,87 zł (netto). Nie można też tracić z pola widzenia argumentacji wniosku, że ze względu na panującą sytuację epidemiologiczną, ww. została zmuszona zrezygnować z wykonywania działalności gospodarczej w lutym 2020r. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, skarżąca uzyskała niewielkie przychody, które w całości zostały przeznaczone na bieżące potrzeby. Skarżąca nie posiada oszczędności ani majątku ruchomego o znacznej wartości, a kwota zwrotu dotacji celowej jest na tyle znaczna, że brak wstrzymania wykonalności decyzji będzie miał negatywny wpływ na trudną sytuację majątkową skarżącej. Biorąc pod uwagę ww. okoliczności faktyczne sprawy, nie ulega wątpliwości, iż zasadniczo, wykonanie zaskarżonej decyzji, prowadzić będzie do powstania takich zmian w rzeczywistości, których skutki będą, co najmniej trudne do odwrócenia, przyczyniając się tym samym do wyrządzenia znacznej szkody. Dlatego też, zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie, pożądane jest, aby ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji, nastąpiło dopiero po merytorycznym rozstrzygnięciu tej sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jednocześnie, Sąd zaznacza, że postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest postępowaniem wpadkowym, w którym Sąd nie rozstrzyga o istocie sprawy. Jak zostało to już powyżej zaznaczone, rozstrzygnięcie w tym przedmiocie ma charakter tymczasowy i traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Na tym etapie postępowania, Sąd bada przesłanki, uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zarzuty skargi będą badane dopiero przy rozpoznawaniu skargi, co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.