I SA/Kr 1171/17

sygn. akt I SA/Kr 1171/17 Kraków, dnia 16 stycznia 2018 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. J.-G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 24 sierpnia 2017r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okres od marca 2013 r. do sierpnia 2013 r. oraz grudzień 2014 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi U. J.-G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 24 sierpnia 2017r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji może spowodować egzekucję z jej majątku, ponieważ nie posiada ona tak dużej kwoty pieniężnej. Zobowiązanie (230 000 zł) jest jednocześnie niezmiernie wysokie dla osoby fizycznej. Wyegzekwowanie tak dużej kwoty spowoduje znaczną szkodę w majątku skarżącej i trudno odwracalne skutki, jeśli bowiem dojdzie do licytacji nieruchomości, skarżąca utraci składniki majątku, które niemożliwe będą do odzyskania w razie pozytywnego zakończenia sprawy sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14, Lex Omega nr 1467667). W niniejszej sprawie skarżąca podała co prawda pewne okoliczności, jednakże nie pozwalają one na ocenę całości jej sytuacji materialnej – ta nie została ani opisana, ani tym bardziej w jakikolwiek sposób udokumentowana. Kwota pieniężna, objęta zaskarżoną decyzją jest w istocie znaczna, niemniej skarżąca nie opisała swojej sytuacji materialnej, składników majątku, w tym posiadanych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych itp. Bez informacji w tym zakresie nie jest możliwa ocena, czy wyegzekwowanie spornej należności będzie dla skarżącej dolegliwością szczególną, czy szkoda będzie znaczna albo skutki wykonania decyzji okażą się nieodwracalne. Wobec powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.