I SA/Kr 111/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] grudnia 2019r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2011r. postanawia: odrzucić skargę.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie R. B. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 16 grudnia 2019r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2011r. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie ww. skargi z uwagi na okoliczność, że skarżący w 2014r. został odwołany z pełnienia funkcji prezesa zarządu P. Sp. z o. o. w S. . Nadto przedmiotowa sprawa dotyczy podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2011r. wobec Spółki P., a nie przeniesienia odpowiedzialności na członków zarządu ww. Spółki, jak twierdzi skarżący. Organ zwrócił uwagę na odrębność tych postępowań i wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny, o którym mowa w powołanym przepisie to związek miedzy sferą praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Co przy tym szczególnie istotne, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej (por. wyrok NSA z 20 maja 2016r., I OSK 94/15). Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego, wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku. Podkreślić należy, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest odrębnym od jej wspólników podmiotem prawa, posiadającym własną osobowość prawną. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, jako osoba prawna działa przez swoje organy. Prowadzenie spraw spółki oraz jej reprezentacja z uwagi na postanowienia art. 201 § 1 k.s.h. należą do jej zarządu. W rezultacie, podmiot posiadający udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". Wyd. 6, Warszawa 2019 – komentarz do art. 58 p.p.s.a.). Z treści skargi jednoznacznie wynika, że została wniesiona w imieniu własnym skarżącego, który według KRS w dniu 14 lipca 2014r. został odwołany z pełnienia funkcji prezesa zarządu P. Sp. z o.o. w S. . Skarżący nie ma własnego interesu prawnego w sprawach dotyczących interesów prawnych tego rodzaju spółki, z uwagi na fakt, że stanowi ona odrębny podmiot prawa. Podkreślenia wymaga, że przedmiotowa sprawa dotyczy podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2011r. wobec Spółki P., a nie przeniesienia odpowiedzialności na członków zarządu ww. Spółki, jak twierdzi skarżący. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie w zakresie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, które po zaistnieniu wielu przesłanek, może zostać wszczęte z urzędu przez organ podatkowy i prowadzone wobec członków zarządu spółki na podstawie art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa – stanowi odrębne postępowanie. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga wniesiona przez podmiot, który z zasady nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym, powoduje oddalenie skargi (tak: uchwała NSA z 11 kwietnia 2005r., OPS 1/04). Nieuprawnionym podmiotem wnoszącym skargę, która z tego powodu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jest podmiot, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada on interes prawny do wniesienia skargi, gdyż w świetle obowiązujących przepisów, nie jest on legitymowany do jej wniesienia (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Wydanie 4, s. 195). Sytuacja powyższego rodzaju ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarga została złożona przez podmiot niebędący adresatem zaskarżonej decyzji. Decyzja z dnia 16 grudnia 2019r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2011r. została wydana dla P. Sp. z o.o. w S. i to ona jest adresatem zaskarżonego aktu. Co więcej, decyzja ta została skutecznie zaskarżona do tut. Sądu przez ww. Spółkę i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Kr [...]. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.